Vanaf 3 november 2016 kun je hier dagelijks verslag lezen van onze belevenissen. We moeten dan wel verbinding hebben uiteraard !


Woensdag 16 november 2016.

Onze laatste werkdag. We mochten een uurtje langer slapen. Heerlijk maar wel vreemd om wakker te worden met licht. De dag opening ging vandaag over Samen en op weg naar de toekomst. Johannes las Openbaringen 21. Na de opening kregen we weer een heerlijk ontbijt. Tijdens het eten kwam er een man naar ons toe. Meneer was blind en liep met een geleide stok (dat zie je hier niet veel). Meneer vroeg aandacht voor het feit dat hij morgen uit zijn huis wordt gezet. Hij had over ons gehoord en zou graag een huis willen hebben. Helaas moesten we meneer teleurstellen. We zouden het huis graag voor hem willen bouwen maar hier is meer voor nodig en dat kan niet allemaal in 1 dag worden geregeld. Meneer ging weer naar huis met een brommertaxi. Hij liet ons met een machteloos gevoel achter. Ook al weten we dat dit soort situaties wereldwijd voorkomen. Maar toch. Na de maaltijd vertrok een ieder naar de 6 huisjes en latrines. Er zijn klusjes die gedaan moeten worden. Hier en daar nog een plankje en een verfje. Er zijn vandaag nog veel gesprekken gevoerd met bewoners en bouwvakkers en de juf van school. Aan het einde van de dag zijn de gesprekken met de groep gedeeld. In het begin van de middag ging iedereen afscheid nemen van alle mensen die ze tijdens het project hadden ontmoet. Er was nog kinderwerk. Ook hier werd afscheid genomen. De kinderen kregen het verhaal Jezus zegent de kinderen te horen. Er was een tekening en ze hebben een handje gekleurd. We hebben afscheid genomen door elkaar toe te zwaaien met gekleurde handjes. Prachtig. Aan het einde van dit project kijken we terug op een heel bijzondere tijd. We hebben samen gewerkt, gewandeld,  gelachen, gepraat, van alles gedeeld. Het was goed. We danken God voor deze bijzondere tijd.

Morgen gaan we nog  de sponsorkinderen die een aantal van ons via Compassion (www.compassion.nl) sponsoren in Haina bezoeken. We eten een lekker hapje bij Mercedes in Santo Domingo. Rond 11.00 uur  ‘s avonds stappen we op het vliegtuig. Waarschijnlijk is dit het laatste verslag uit de DR. We vonden het fijn dat u, jullie zo met ons meeleefde. Ter informatie … in februari 2017 hopen we weer naar dit gebied te gaan om weer 6 huizen en latrines te bouwen.

Tot ziens… misschien op Schiphol vrijdagavond om 18.30 uur.

Martin, Andrea, Gerry, Hans, Folkert, Willy, Adrie, Jan, Belinda, Reinskje, Wieke Wijntje, Johannes, Marijke, Ilse, Janny, Erik, Leny  en Conny


Dinsdag 15 november 2016

Er ligt weer een hele nieuwe dag voor ons. Een bijzondere dag want Tieteke ten Pas is jarig. Felicitaties vanuit de groep. Via de sms werd duidelijk dat de taart al op was maar Folkert verwacht vrijdagavond appeltaart met slagroom. Het is maar dat je het weet. We gaan weer over tot de orde van de dag. De dag opening ging over Marta en Maria. Een mooi bijbel stuk om over na te denken vandaag. Een heerlijk ontbijt. Terwijl het hier al best warm is, eten we warme griesmeelpap. Het was heerlijk. En natuurlijk ook nog vers fruit. Dit gaan we missen volgende week. Langzamerhand neemt het werk af. Bij de huisjes worden er allerlei kleine klusjes gedaan. Hier nog een plankje daar nog een randje. En zo maken we de dag vol. De latrine groep is druk aan het werk geweest. Voor de middag is er een vloertje gestort bij huis 5. Hierna is er een latrine huisje gebouwd bij een ouder echtpaar hoog op een steile helling. Terwijl er werd getimmerd en gezaagd, hebben Andrea en Marijke een wond verzorgd bij de vrouw des huizes. Het ziet er al beter uit dan aan het begin van de week. Fijn dat het opknapt. De latrine bij dit echtpaar is klaar. Hierna is er nog gewerkt aan de latrine tegenover de kerk van pastor Carlos. Ook deze latrine is klaar aan het einde van de dag. Bij huisje 5 en 6 is er ook gewerkt aan de latrine. Morgen maken we deze af. Er zijn vandaag ook verschillende gesprekken gevoerd met bewoners maar ook met 1 van de bouwvakkers. De bewoners van huisje 5 hebben al in hun nieuwe huis geslapen. Op dit moment staat er alleen maar een bed in het huis. Meer is er niet. Voor deze mensen was het heel bijzonder om wakker te worden in een droog huis. Het regende gisteravond namelijk best hard. Gerry en Johannes hebben vandaag een bezoek gebracht aan El Mango. Hier hebben ze 6 huizen bekeken. Eigenlijk mag je het geen huis noemen. Het zijn meer onderkomen zondernov-15-1 betonnen vloer en met lekkende daken. Wat zal het voor deze gezinnen (er wonen 6 personen of meer in deze huisjes) bijzonder zijn om een nieuw huis te krijgen. Ook hebben Gerry en Johannes een ontmoeting gehad met de cursisten van de waterschool. Deze waterschool was in de eerste week van mei 2016. De cursisten waren enthousiast. Ze waren blij dat het een praktische cursus was. Inmiddels wordt  er nu ook samengewerkt tussen de cursisten. Ook dragen ze hun kennis over aan andere. Gerry en Johannes vonden het bijzonder om te horen dat de inwoners van dit gebied aangaven dat alleen al de aanwezigheid van de Mano a Mano groep voor hun belangrijk is. Het doet hen goed om te weten dat er mensen zijn die om hen geven en naar hun omkijken. Even nog iets anders. Ons thema is Samen. Dit gaat heel ver. We rennen voor elkaar door de rivier. Delen elkaars schoenen zodat iedereen droge voeten heeft. Een maatje meer of minder mag geen probleem zijn.

Hartelijk groet, Andrea en Conny


Maandag 14 november 2016.

Na een goede nachtrust, staan verschillende in de damesslaapzaal om zes uur naast hun bed en begint de dag. De temperatuur blijft ’s nachts ook hoog, de thermometer wijst in de slaapzaal 28 graden aan. Het is somber buiten, om zeven uur laat de zon zich even zien. Maar later op de dag schijnt de zon volop, het is een warme dag en een ieder van ons probeert tijdens het werk in de schaduw te staan. Vandaag hebben we een jarige in ons midden.  Reinskje wordt van harte gefeliciteerd en we zingen voor haar. Bij een verjaardag hoort een cadeautje, zij krijgt een mooie badhanddoek met Mano a Mano en haar naam er op geborduurd.  Na de dagopening, die gaat over “Samen met alle generaties”. Het Bijbelgedeelte wat gelezen wordt,  is uit 1 Kronieken 6 : 1-11. Dan volgt er een heerlijk ontbijt en na afloop horen we waar we aan het werk gaan. Onze groep gaat verder in huisje zes. Om half negen vertrek de truck naar de werkplekken. Een mooie wolkenlucht, de nov-14-3zon die schijnt  en we rijden door de rivieren over een hobbelige weg en we genieten van de prachtige natuur. Bomen die bloeien, vruchten aan de bomen zoals manderijnen en lemoenen en cacaovruchten. Na een half uur zijn we op de werkplek met Lenie,  Erik, Ilze, Jan en ik gaan we verder met huis zes om planken tegen het huis en binnen wanden te timmeren. De mannen van Tacisar zijn bezig met een betonnen rand te maken rondom het huis. Na de lunch gaan zij de deuren en ramen plaatsen. Wij werken nog verder aan de wanden, daar zit veel meetwerk en timmerwerk aan. Vergeet de temperatuur niet, het is een vochtige  warmte. We moeten ook veel water drinken. En we krijgen ’s morgens n ’s middags  koffie, ook daar wordt goed voor gezorgd. Na de lunch komt de latrinegroep de vloer leggen van de latrine door Martin, Belinda onder leiding van Andrea. Onder het toeziend oog van Camilo van Tacisar. Na een dag van hard werken wandelen we naar “huis”.  Door drie rivieren steken we over of we springen van steen op steen of lopen er door met waterschoenen of watersandalen. In tussen rommelt het in de verte. We hopen dat we voor de bui binnen komen. De laatste rivier die we over steken moeten de schoenen uit.  Martin trekt zijn waterschoenen aan en zal die terug gooien, dan kan Andrea ze ook gebruiken. Maar Martin gooit mis, de stroom neemt de schoen mee en Andrea en Martin proberen de schoen te pakken, rennen door het water en het lukt om de schoen te pakken te krijgen. Andrea’s  schoenen zijn weer kletst nat, zo kan zij de rivier over steken, zonder andere schoenen aan te trekken. Na een dag hard werken is het heerlijk om onder de koude douche te staan en je voelt je daar na een ander mens. Om zes uur staat er een heerlijke maaltijd klaar. Na de eten  evalueren we de dag met elkaar. Veel werk is er verzet en morgen werken we verder om huizen af te werken en de latrines te bouwen. Na de afsluiting van de maaltijd krijgen we als toetje een heerlijk stukje taart. Inmiddels is het pijpenstelen gaan regenen, een “echte Dominicaanse regenbui”. Morgen hopen we weer op een mooie zonnige dag. Terwijl ik dit schrijf, wordt er een spelletje gedaan, gezellig met elkaar gepraat of gelezen. Voor elk wat wils. We gaan hier vroeg naar bed, ja, het is ook weer vroeg dag.

Een hartelijke groet van de groep,    JANNIE

PS: Wil je meer foto’s zien kijk dan op onze facebook pagina. Als je op onze site op het facebook logo klikt kom je er vanzelf.


Zondag 13 november 2016

Het was al licht toen we wakker werden. We mochten 1 uurtje langer slapen. Om 8.00 uur las Gerry Psalm 118 aan ons voor. Een mooie gewoonte – een psalm op zondag. Hierna volgde een heerlijk pannenkoek ontbijt met 2 worstjes. Wat een combinatie. En ook nog heerlijke ananas. Om 9.15 uur vertrok de bus naar Guaricano. Hier ging Marino Mendez voor. Marino had een preek over Psalm 112. Hij had de hele bijbel doorgenomen om een toepasselijke tekst te vinden zo vertelde hij. Een mooie toepasselijke preek kregen we te horen. We hebben samen gezongen en gebeden. Er werden nog 2 kleine kindjes opgedragen aan God. Na de dienst stond er heerlijke hapjes voor ons klaar met een kopje koffie. Er werd nog nagesproken. Er was een fijn contact met de Dominicanen en onze groep. Rond 15.00 uur waren we terug in het centrum in de bergen. Wat een heerlijke plek hebben we daar toch. Geen herrie van de stad – lekker rustig. Sommige gingen nog wandelen. Andere zijn nog bezoek geweest bij de toekomstige bewoners van de te bouwen huizen. Het is nu 20.00 uur. Sommige doen een spelletje en er wordt gelezen. Lekker rustig op de zondagavond. Groetjes Marijke en Conny


Zaterdag 12 november 2016

Iedereen was vroeg op want we hebben weekend en gaan naar Santo Domingo. Onze dagopening ging over Samen één familie (1 Joh 3 vers 1). Een lekker ontbijtje met pannenkoeken, stroop, ananas en kaas. Een goed begin van een mooi weekend. Om 8.30 uur vertrok de vrachtwagen richting Juan Agua om daar over te stappen in een echte bus met airco. Hobbel de bobbel over de minder goede wegen gingen we verder. In Santo Domingo aangekomen ging de groep uiteen. Een ieder ging op pad. Sommige gingen winkelen. Andere wilde wat cultuur snuiven. Er werd een kathedraal bezocht. Er is een nieuw museum gevonden en wel het cacao museum. Je krijgt bij de entree cacaothee. Is geen aanrader. En wat is er gekocht: flesjes vanille, drinkyoghurt, een magneet voor op de koelkast voor Jolanda, kruidnagels, kaneelstokken, trommel, sambaballen en noem maar op. Iedereen stapte met gevulde tassen weer in de bus. Noemenswaardig om te vermelden. Andrea heeft weer een gratis armband ontvangen van de meneer bij de Mercado trap. De reis werd vervolgd richting het strand. Het was wel een beetje bewolkt maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben heerlijk gezwommen en genoten van de zonsondergang. Lekker vis en kip gegeten. Op de terug weg nog even langs Helados Bon voor een lekker ijsje of iets dergelijks. Nu zitten er een aantal mensen in de eetzaal in het APEN kamp. Sommige zwemmen en er zijn ook al enkele mensen naar bed. Het was een mooie dag. Morgen gaan we naar de kerk bij Marino Mendez in Guaricano. Tot morgen.

Gerry, Hans, Andrea, Martin, Johannes en Conny


Vrijdag 11 november 2016

Het was warm vannacht. Maar toch best lekker geslapen. Om 6 uur ging de wekker van Janny. Veel gestommel en gekreun. Er stonden een paar dames op. Even een douche om je op te frissen. Beneden wacht Jasmine en Aida met een vers bakje koffie. Wat een verwennerij. Ook hier gaat het gewone leven door. We krijgen aan het ontbijt te horen dat een mevrouw van 50 jaar woonachtig vlakbij ons, is overleden. Een triest en verdrietig bericht. De dagopening gaat over het verhaal van de Barmhartige Samaritaan. Hierna volgt een heerlijk ontbijtje. Vandaag wordt er ook gewassen. Er ligt al een hele bult bij de deur (ruikt niet zo lekker al die zweetkleren). Aida en Jasmin hebben er een hele klus aan vandaag. We gaan na het ontbijt met frisse moed aan de slag. Huisje 1, 2 en 3 zijn voorzien van een betonnen vloer en dit moet drogen. Er wordt dan ook hard gewerkt aan huisje 4, 5 en 6. Ook gaat er een groepje aan de slag met het bouwen van latrines. Aan het einde van de dag zijn er 2 latrine vloertjes gereed. Hans en Martin zijn naar de kapper geweest. Van ‘s morgens 9 tot ongeveer 10 uur. Ze zijn weer geknipt en geschoren. Wie volgt?

Bij huisje zes zijn vandaag de dakspanten gemaakt en geplaatst, de liggers voor de golfplaten er op gezet en aan het eind van de dag lagen een groot aantal dakplaten er ook al op. Verder zijn de muren dichtgespijkerd en zit de hele voorgevel er ook in. De toekomstige bewoners van het huis, een ouder echtpaar, helpen volop mee, net als hun buurman. De man werkt ondertussen ook aan het gat voor zijn latrine, het is al gegraven, maar er moet nog een stenen rand in gemetseld worden voor de stevigheid.

Aan het eind van de werkdag verzamelen we ons op onze lunchplek, waar we nu ook ons avondeten krijgen, samen met de bewoners van het dorp. Ze hebben ook wat nov-11-1 nov-11spellen mee, onder andere domino, het nationale spel hier. Diversen van onze groep spelen ook een of meer potjes mee. Als het eten op is gaat iedereen weer zijns weegs. Terug in het centrum liggen er grote bulten schoon wasgoed voor ons klaar, we moeten het alleen nog even uitzoeken. Al snel is het een enorme wirwar van kledingstukken op de tafels. Dan is het tijd om te douchen en ons klaar te maken voor morgen, als we naar de hoofdstad Santo  Domingo gaan, waar we het weekend zullen doorbrengen.

Een hartelijke groet namens de groep, Connie en Erik


Donderdag  10 november 2016.

Vanmorgen ging de dagopening over  samen zorgen voor je geloof. N.a.v. Efeze 7 .Na een heerlijk ontbijt konden we aan het werk gaan. De auto bracht ons opnieuw zonder problemen naar de werkplekken . Een enkeling ging wandelend er naar toe. Vandaag kwam Dr. Ramona met haar team en voor het spreekuur begon kwamen denov-10 meeste mensen van de groep kijken bij de opening. Deze opent Dr Ramona met gebed en een Bijbeltekst uit Johannes. Hierna begint het spreekuur. Er was een tandarts meegekomen en een arts voor de volwassenen. Dr. Ramona behandeld de kinderen.

Een aantal mensen uit de groep helpen tijdens dit spreekuur met wegen meten en bloeddruk meten. De meesten kinderen hebben luchtweg klachten en huidproblemen. Er kwam een jongetje met brandwonden op zijn rug. Deze kon vandaag gelukkig door dr.Ramona geholpen worden. Velen patiënten gingen met advies en medicijnen naar huis. De tandarts behandelde een aantal jonge patiënten die  een slecht gebit hebben .

Op de bouwplekken wordt ondertussen hard doorgewerkt. Er zijn al 3 huizen waar het cement van de vloeren gestort is. Er werd  vandaag menig plankje gezaagd en de muren van huis 5 en 6 vorderen. Aan het eind van de middag met  de auto of wandelend naar huis. Waar een heerlijke rijstmaaltijd en kip op ons wacht. Het was vandaag een erg warme dag en daardoor hadden we een heerlijk warme douche .Na het eten heeft dr Ramona verteld over haar werk als arts in dit gebied. Wat de start was en de voortgang en ontwikkelingen op gebied van gezondheid. De conclusie was dat er al veel is ontwikkeld en gedaan, hierdoor de aantallen patiënten op de spreekuren terug gelopen is maar de gezondheid  en levensomstandigheden verbeterd. Op dit moment zitten we met elkaar wat na te praten en of te lezen. Voor iedereen een hartelijke groet van de Mano a Mano groep.


Woensdag 9 november 2016

Nog geen 6.00 uur. Toch weer wakker voor de wekker afloopt. We staan weer aan het begin van een mooie dag. Vogels zingen al, de hanen zijn ook wakker en op de achtergrond het geluid van de rivier. Er komt al een geurtje uit de keuken. Er wordt al druk gewerkt. Later blijkt het ei met spek te zijn. Gerry heeft een dagopening over Twijfel. Ze noemde allerlei voorbeelden waar twijfel in voorkwam. Hierna volgde een heerlijk ontbijtje. Gisteren had de vrachtwagen problemen en moesten we lopen door de rivier. Maar vanmorgen hoorde we tijdens ontbijt een vertrouwd geluid. De vrachtwagen was weer gerepareerd. Hoera. Met de wagen naar het werk. Er gingen ook scheppen en enkele kruiwagens mee. Wij zaten er tussen. Heel comfortabel en volgens de laatste arbo normen. Vandaag wordt er beton gemaakt en gestort. Toen we aankwamen, zagen we dat de bouwvakkers al heel wat beton klaar hadden. Spoedig reed men met kruiwagens heen en weer bij huis 1 en 2. Bij huis 3 werd de vloer geëgaliseerd. De toekomstige huiseigenaar hielp mee en het werk verliep dan ook voorspoedig. Aan het einde van de morgen werd duidelijk dat we even niet verder konden aan huis 4. De bouwvakkers hadden het druk met de betonnen vloeren. Er werd gestart met huis 5 en 6. Huis 5 wordt gebouwd in de buurt van het huis van Lourdes. Mogelijk bij sommige lezers bekend. Huis 5 ligt op een heel rustig plekje. Huis 6 wordt op een berg gebouwd. Een mooi plekje maar lastig bereikbaar. Er gaat een ouder echtpaar wonen. Inmiddels zijn Gerry en Marijke langs alle toekomstige bewoners gewandeld. Ze inventariseren wat men aan huisraad heeft. Of eigenlijk wat men niet heeft. We proberen aan het einde van het project een aantal zaken zoals bedden en stoelen aan te bieden. Vandaag was er ook kinderwerk. Kinderen tot groep 4 waren uitgenodigd. Totaal 58 kinderen kregen het verhaal van de Verloren Zoon te horen. Hierna hebben ze gekleurd. Niet iedereen kleurt al netjes binnen de lijntjes maar dat mag de pret niet drukken. Bij terugkomst in ons tijdelijke thuis zat Johann met zijn moeder op ons te wachten. Johann hebben we een aantal jaren geleden ontmoet. Johann is in de afgelopen periode geopereerd aan zijn benen. Hij heeft nu beugels om zijn benen heen en kan lopen. Het gaat nog niet zo snel maar het is prachtig dat hij dit kan. nov-9Hij zal nog sterker moeten worden maar het is al een hele vooruitgang. Marijke en Conny zijn op bezoek geweest bij Rosalie. Rosalie heeft een aantal handicaps. Ook Rosalie wordt sterker en dat zien we aan kleine dingen. Het is nu half 9 in de avond. Sommige mensen hebben het over een stukje kaas of worst. Helaas is het niet voorradig. Maar dromen mag. Hartelijke groet. Conny

 


Dinsdag 8  november 2016

Feestelijke dag vandaag omdat Gerry  jarig is. Daar hoort natuurlijk voor gezongen te worden en als je jarig bent krijg je ook een cadeau. Een prachtige cd van SELA ! Waar we natuurlijk een nummer van laten horen; Hoe wonderlijk mooi is Uw eeuwige naam. De dagopening gaat over Hebreeën 10 vers 24-25. Samen op weg met de Schepper. Dat gevoel hebben we hier natuurlijk heel erg. Onze Schepper laat ons hier een prachtige natuur zien maar ook hele lieve bewoners. Die je met open armen ontvangen en zo dankbaar zijn dat je er bent en naar ze luistert. Na een heerlijk ontbijt met pannenkoeken en heerlijk fruit gaan we weer flink aan de slag. De huizen vorderen al mooi. In de loop van de middag gaat er al een ploeg werken aan huis nr. 4.

Toch komt er in de middag ook weer een flinke bui voorbij drijven. Maar de hartelijkheid hier is zo geweldig om mee te maken. Mensen die hun kleine huisje of keukentje ter beschikking stellen om te schuilen. Spontaan wordt je een bakje koffie gegeven door de bewoners of een familielid voor wie we bouwen. Of iemand drukt je nog even een mandarijn in de handen, geweldig he….!

Nu en dan komen er mensen langs die hun verhaal vertellen over hoe ze wonen en wat voor omstandigheden ze zitten en dat ze natuurlijk ook graag zo’n mooi huis zouden willen hebben. Wat zouden we graag…. “ja natuurlijk”… willen zeggen. Maar zo werkt het natuurlijk niet, hoe graag we ook willen.

Als het ook maar even droog is gaan we verder… Tussen het werken door wordt er gelachen en plezier gemaakt.

Morgen gaan we in huisje 1 en 2 beton storten en daarna ook in huisje 3. Bij huisje 4 kunnen we al los gaan met de muren.

Kortom heerlijk werken in een prachtige schepping met fijne mensen. En onze grote God om ons heen….SAMEN met onze schepper maken we er wat goeds van….Hoe wonderlijk mooi is Zijn eeuwig naam!

Folkert

nov-8-3 nov-8-5 nov-8-6 nov-8-1 nov-8-4


Maandag  7 november 2016

Vanmorgen beloofde het een mooie dag te worden. De dagopening ging  over het gesprek wat Jezus voerde met de Samaritaanse vrouw, die midden op de dag water kwam putten.  Na een heerlijk ontbijt maakten we ons klaar om naar de werkplek te gaan. Tevergeefs wachten we op de auto, die ons daar heen zou brengen. Dan maar wandelen….het is ongeveer een half uur lopen, maar de rivier, dat is het struikelblok. Hoe kom je daar over zonder natte voeten!!! Meerderen van ons deden het op watersandalen of waterschoenen. Een enkeling ….die liepen er  gewoon door…..Iedere groep is na gebed met de bewoners en de werkers aan de slag gegaan. Er is vandaag hard gewerkt om het huis dicht te krijgen. De mensen van Tacisar, de aannemer, gingen de golfplaten op de dakspanten vast  timmeren.  De bewoners voor wie het huis is, werken hard mee.  Toen we tegen vijf uur naar huis gingen, zat het dak er op. We wilden terug ook wandelen, maar omdat het een dreigende lucht was, lieten we ons door de “truck” naar het centrum brengen. De “truck” had moeite om tegen de helling op te komen. Grote rookwolken hingen om de auto heen…….maar we werden keurig netjes afgeleverd bij het centrum. De koffie stond klaar, een deel ging eerst onder de douche. Na een dag hard werken, knapte je daar wel van op. Tijdens het avond eten  begon het te regenen, zo hard, dat je elkaar soms niet kan verstaan. Terwijl ik dit schrijf, doet ieder wat wils.

Deze middag is het kinderwerk begonnen in een school met 300 kinderen. De kinderen van groep 1 tot/met  4  hebben het verhaal over Noach gehoord en daarover gewerkt. En er is volop gezongen met elkaar.

Een hartelijke groet van JANNIE…..we genieten.


Zondag 6 november 2016

De opening was om acht uur, dat betekende een uurtje langer slapen. De dagopening ging over  Psalm 8, het is een lofprijzing op de natuur, en de macht die God de mens gegeven heeft om er goed mee om te gaan. Daarna deelden we met elkaar wat een bepaalde Psalm in een bepaalde situatie met ons gedaan had. Er stond weer een heerlijk ontbijt klaar, voor elk wat wils.

De kerkdienst was vanochtend in de eetzaal van het centrum waar wij overnachten. Er waren vele mensen vanuit de dorpen rondom. Waaronder veel kinderen. De preek  ging over Gods genade die gratis is en die je niet hoeft te verdienen door goede werken te doen (Efeziers 2 vers 1-10). Wij hebben veel met elkaar gezongen, ook de kinderen van de school brachten enkele liederen ten gehore, en daarna zong Aida (kokkin) nog een lied voor ons. Aan het einde van de dienst, wensten we elkaar op een Dominicaanse manier Gods Zegen toe. Dat betekend meer dan elkaar alleen een hand geven.

Om twaalf uur stond de lunch weer voor ons klaar. Daarna op de truck naar Calimete, waar wij in februari 2016, 9 huizen en latrines gebouwd hebben. Onze komst was niet aangekondigd. Door de vele regen van vannacht, waren de  wegen erg glibberig. De helft van de groep moest een keer uitstappen  voordat we de berg opgingen. De verrassing was groot dat we ineens bij de mensen voor de deur stonden. Een van de bewoners greep de kans om ons toe te spreken en nogmaals te bedanken. Emotioneel vertelde ze dat het grote verandering in hun leven had gebracht. Een stap voorwaarts naar een betere toekomst. Ze zei dat het een gift van God was, die door onze groep aan de bevolking was gegeven. Haar woorden en emoties raakte ons allen. Het bleek dat alle huizen zeer goed onderhouden waren, sommigen hadden van restmateriaal een buitenkeukentje gemaakt. Ook de inrichting van de huizen zag er verzorgd uit. Er kwamen tijdens onze wandeling door het dorp weer vele verhalen boven. Het waren bijzondere ontmoetingen! Na ongeveer een uur hebben we onze reis vervolgd op de truck naar Mamey Macho. Bij de school aangekomen, die door Mano a mano destijds gebouwd is, stond de koffie klaar, en  voor iedereen was er een mandarijn. Daarna daalden we af langs de weg waar wij in 2012 de waterleiding hebben aangelegd. Dit was een mooie tocht van een uur, door het bergachtige gebied naar Arroya Mingo. Inmiddels ontstonden er dreigende wolken, toen het begon te regen kon er geschuild worden bij het plaatselijke winkeltje. Daar was het wachten op de truck. Onder een lekkend dekzeil zijn we uiteindelijk langs glibberige, onverharde wegen, niet  geheel droog maar veilig thuis gekomen. Een warme douche zat er niet in, maar de koude douche was verfrissend. Onze Jasmin en Aida hadden weer een heerlijk avondmaaltijd bereidt. Al met al een zondag om niet gauw te vergeten.

Reinskje en Adry


Zaterdag 5 november 2016.

Beste volgers, weer een berichtje uit de Dominicaanse Republiek. Vannacht heeft het geregend maar vanmorgen was het weer droog. Een stralend blauwe lucht met een mooi zonnetje. Iedereen heeft lekker geslapen. Onze opening begon met een mooie tekst: Wees vastberaden en standvastig. Er is geen enkele reden om bang te zijn want het is de Heer uw God die met u meegaat. Hij zal niet van uw zijde wijken en u niet verlaten (Deut 31 vers 6). En wat dacht je van een ontbijtje met wentelteefjes, gebakken salami, meloen, papaja en toe een bakje cornflakes. Een goede bodem om mee te werken. De vrachtwagen stond al op ons te wachten dus we gingen op tijd op pad. Gerry en Conny bleven even achter om het kinderwerk en alle andere meegebrachte spullen uit te zoeken. En wat was het weer veel en wij mogen het doorgeven aan de mensen hier. Om 10 uur koffie met heerlijke Maria kaakjes. Ze hebben hier Maria kaakjes met chocolade smaak. Lekker. Er werd weer hard gewerkt. Je ziet wanden bijna groeien. Het werk gaat heel voorspoedig ofschoon het best wel lekker warm is om in de zon te werken. Er wordt dan ook veel gedronken en het zakje chips bij de lunch smaakt heerlijk. De bewoners, Anna en Freddie, werken hard mee. De mevrouw van huis 2 heet Santa. Zij heeft vanmorgen eerst gekookt voor de bouwvakkers. Rond 12.00 uur zagen we een grote pan vol rijst voorbij gaan. En zo helpt iedereen op zijn/haar manier mee met het project. Wat een samenwerking. En dat past precies in ons thema Samen. Om 16.00 uur werd er gestopt. Alle 3 de huizen waren toen voorzien van wanden tot dakgoot hoogte (ook al hebben ze hier geen dakgoot). Maandag gaan we verder tot aan de nok. Diverse mensen gingen wandelen richting ons tijdelijke thuis. De waterstand was hoog (i.v.m. de regen van vannacht). Dus oversteken was niet zo makkelijk. Maar een boomstam kan helpen. En als je er niet overheen kan lopen dan doe je dit op je billen. Dat is lastig als je hoogtevrees hebt. Onze Andrea verlegde haar grenzen en kwam onder aanmoediging van groepsleden veilig aan de overkant. Nu is het bijna 18.00 uur. Diverse zijn al fris gewassen. Andere moeten nog onder de koude douche. Er wordt aan onze maaltijd gewerkt. Dit zal vast weer lekker zijn. We gaan genieten van de zaterdagavond. Wie weet heeft er nog iemand borrelnootjes in zijn tas. Beste volgers een goede zondag toegewenst. Tot de volgende keer. Gerry en Conny


Vrijdag 4 november 2016

Om 6 uur was een ieder wakker. Heerlijk geslapen in het APEN kamp. Sommige wat kort. Een aantal stoere heren en dames gingen zwemmen. Ons thema van dit project is Samen. Vanmorgen hadden we een ochtendopening over Mattheus 18 vers 20 – Een bekende tekst – Waar 2 of 3 samen zijn is God in het midden. Een mooie tekst om dit project te starten. Hierna volgde ons ontbijt. En als je al eens in APEN hebt geslapen dan weet je dat dit brood met ei is. Met lekkere watermeloen. De bus was op tijd en nam de nieuwe weg. We waren dus snel in de bergen bij Juan Aqua. Hier hebben we onze tassen overgeladen op de vrachtwagen en reden snel door naar ons tijdelijke thuis. Daar was een warm welkom met koffie en Maria kaakjes. Bedden werden verschoven en na enige tijd had iedereen zijn/haar plekje. Rugzakken werden gepakt want er moest vandaag ook nog worden gewerkt. Na de lunch vertrokken we naar de bouwplaats. Er worden 4 huizen dicht bij elkaar gebouwd. De huizen staan vlakbij het huis van pastor Carlos. De bouwvakkers werden voorgesteld. Diverse bekenden gezichten. Spoedig werd er in 3 huizen gebouwd. Vanmiddag is er druk gezaagd en ook al gehamerd. Er werd hard gewerkt. Ook Freddy en Anna (zie foto) krijgen een nieuw huis. De Dominicanen zeiden dat we kalm aan moesten doen. Ze zijn bang dat we dadelijk geen werk meer hebben. Uit ervaring weten we dat dit best mee valt. In huisje 3 gaat Santa met haar 5 kinderen wonen. Santa is de dochter van Bea. Bea hebben we eerder ontmoet bij het project in Mamey macho. Leuk als je mensen later weer tegenkomt. Rond 5 uur hadden we voor vandaag voldoende gedaan. Sommige gingen met de vrachtwagen naar huis. Andere gingen lopen. Lopen betekent ook dat je 3 rivieren tegenkomt. En het water stroomt best snel. Iedereen kwam met drogen schoenen weer thuis. We kwamen langs het centraal station en daar is een lekker colaatje gedronken. Wat smaakt dat lekker na zo’n dag. Trouwens bij de laatste rivier kregen we een lift van een vrachtwagenchauffeur. Dat is hier heel gewoon. In het centrum rook het al weer heerlijk. We kregen om 18.00 uur dan ook een heerlijke maaltijd. Nu is het half 8. Wieke speelt gezellig gitaar. Er wordt gelezen en wat bij gekletst. Het was een prachtige dag. Een groet uit Los Anones.nov-4-2

nov-4 nov-4-1 nov-4-3

PS: Veel van de mensen hier zijn benieuwd of jullie de man herkennen die zo gevaarlijk doet !!!


Donderdag 3 november 2016

Beste trouwe volgers en nieuwe volgers van Mano a Mano.

Het is donderdag 3 november 2016. Een dag waar we naar hebben uitgekeken. Vandaag is het zover. We gaan met een groep van 18 mensen naar de Dominicaanse Republiek om daar 6 huizen met latrines te bouwen. We moeten vroeg op omdat we om 08.30 uur op Schiphol worden verwacht. Er zijn wat files maar iedereen is op tijd om in te checken. Als groep vragen we een zegen over de reis, ons verblijf en werk in de Dominicaanse Republiek. De reis is verloopt voorspoedig. Een kleine vertraging in Spanje. En nu is het 23.00 uur Dominicaanse tijd. In Nederland is het 5 uur later. We zitten weer in het APEN kamp (er zijn geen apen maar APEN is een afkorting). Inmiddels hebben we gesmuld van aardappelpuree met karbonade en salade. Sommige liggen op bed. Er gaan nog een aantal dames zwemmen (dat kan in dit kamp). Morgen staan we weer vroeg op zodat we om half 9 kunnen vertrekken naar de plaats waar we 2 weken gaan wonen en werken. Vandaag is het een kort stukje maar morgen schrijven we meer. Tijd om te gaan slapen. Hartelijke groet van de hele groep.