Arroyo Mingo (vanaf 14 februari 2019)

Hartelijk welkom om onze belevenissen te volgen. We proberen iedere dag een verslag van de dag te plaatsen. Soms lukt het niet vanwege de verbindingen. Ook via onze Facebook pagina kun je ons volgen.

Woensdag 27 februari 2019

En weer ging de wekker om 06.00 uur. Het duurde even maar toen was er volop beweging in de damesslaapzaal. De laatste werkdag. Een mooie dag want alles is bijna klaar. Een mooie dag omdat mensen een huis hebben gekregen. Ook een lastige dag want we moeten gedag zeggen bij alle mensen die we tijdens dit project ontmoet hebben. Maar dat duurt nog even dus we gaan beginnen met het goede morgen gesprek. We lezen met elkaar Johannes 21 vers 1-19. Het gaat over houden van. Petrus krijgt 3 keer de vraag of hij werkelijk van Jezus houdt. Hierna krijgen we weer een stevig ontbijt met liefde klaargemaakt door Aida en Jasmin. We stappen op tijd weer op de vrachtwagen. Op de bouwplaats gaat iedereen zijn weg. Er wordt nog geverfd, beton gestort. Mano a Mano hartjes worden in overleg met de dames van het huis bevestigd. Pakketjes met shampoo, zeep, tandpasta en tandenborstels worden bij alle huisjes afgegeven. De nieuwe latrines worden voorzien van naambordjes. Het is vandaag een nationale feestdag. Alle kinderen zijn vrij. Goede reden om kinderwerk te doen. 21 kinderen en 4 moeders luisteren naar het verhaal over het verloren schaap, zingen en knutselen. Na de lunch worden de laatste foto’s gemaakt. Janny en Wieke brengen bij elk huis een bijbel voor volwassenen en een kinderbijbel. Bij huis 8 wordt de bijbel als een groot geschenk ontvangen. Deze familie wilde altijd al een bijbel en nu hebben ze deze dus in hun nieuwe huis. Wat een mooi begin op deze nieuwe plek. Er wordt gedag gezegd en om 15.00 uur vertrekken we naar ons tijdelijke verblijf. We worden uitgezwaaid door een groep mensen. Onderweg krijgen we nog een regenbui. In het centrum staat de koffie voor ons klaar. Tassen worden gepakt. Het gereedschap wordt uitgezocht en opgeborgen voor het project februari 2020. De dames van de keuken hebben een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt. Aardappelpuree, stukje kip en salade. Na de maaltijd keken we met elkaar naar een fotoreportage van Daniel Né. Ons hele project in vogelvlucht. Een reportage van harde werkers. Hierna hebben we met elkaar geëvalueerd. Onze gedachten gedeeld. We kijken terug op een mooi project. We danken God voor alles wat we van hem mochten ontvangen en dat was veel.

Overhandiging van de Bijbels

Morgenvroeg vertrekken we naar Haina. Hier ontmoeten we diverse Compassion kinderen. Hierna gaan we naar de luchthaven en vertrekken naar Nederland. We hopen jullie te ontmoeten op Schiphol. Dit was het laatste berichtje uit de Dominicaanse Republiek.

Hartelijk dank voor jullie berichtjes en jullie gebeden. Het deed ons goed.

Marijke, Janny, Gerrit vd S., Gerrit V. , Jan P. Wieke Wijntje, Nancy, Reinskje, Willie W., Willie S., Betsy, Gerry, Alice, Anita, Marco, Geke, Johannes, André, Jaap en Conny


Dinsdag 26 februari 2019

Onze laatste officiële bouwdag. Die moeten we goed benutten. Dus vroeg uit bed. We starten de dag met een opening over Lucas 23 vers 26 tm 43. “Ik verzeker je: nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn”. Enkele groepsleden vertelde iets n.a.v. deze opening. Mooi om met elkaar te delen. We kregen weer een stevig ontbijt, mangow (soort zuurkool maar dan anders) met bakelauw (vis) en fruit. Er was zelfs roze yoghurt. De hele groep vertrok weer op tijd richting de bouwplaats. Er werd vandaag nog van alles gedaan. Een plintje in huis 2 moest nog bevestigd worden. De lamellen werden voorzien van een hendeltje (lastig klusje). Er werd grond gestort om de huizen zodat het betonnen randje direct naast het huis versteviging krijgt (grond is tegen het afbreken van de betonnen rand). Latrines werden gebouwd. Er liepen 2 verfploegen rond. Beide groepjes hadden één kwast. Dat schiet tenminste op. Johannes en Gerry zijn samen met Daniel Né en Willy op pad geweest. Zij hebben een bezoek gebracht aan La Cuchilla del Higo. In deze plaats hebben een aantal groepsleden via World Servants in 2008 waterleiding gelegd en een watertank gebouwd. In februari 2020 hopen we hier een aantal huizen en latrines te gaan bouwen. De weg naar deze plaats is net zoals in 2008 erg steil. Om die reden ging Willy ook mee. Hij mocht beoordelen of we deze plek met de vrachtwagen of met ander vervoer kunnen benaderen. In 2008 gingen we met de vrachtwagen van Tacisar naar deze plek. Mercedes en Daniel Rodiguez kwamen aan het einde van de middag langs. Ze kwamen bijbels brengen. Deze worden morgen uitgedeeld aan de bewoners van de nieuwe huizen. Volgens de dames van de keuken kregen we vandaag kalkoen. We hebben heerlijk gegeten maar volgens ons was het geen kalkoen maar een ander dier. Maar dat mag de pret niet drukken. Het is 20.00 uur. Tijd voor een heerlijk kopje kruiden thee van Carmito en natuurlijk een spelletje Take 5. Wie gaat er winnen vanavond? We geven het morgen door. Groetjes Willie en Conny


Maandag 25 februari 2019

Na een vrij weekend vol met ontspanningsactiviteiten ging vanochtend rond zes uur bij de meesten van ons de wekker weer. Met frisse moed springen we uit onze bedden om deze nieuwe werkweek op te pakken. Zoals bekend openen we de dagen hier met een overdenking. Deze zijn alle gebaseerd op het houden van gesprekken. Vanmorgen ging het over ‘het gesprek tussen God en Jacob’. We lezen daarover in Genesis 32. Het is een merkwaardig gesprek tussen hen. Het bijzondere is dat Jacob aan het eind van dit gesprek wil, dat hij gezegend zal worden. Na afloop van deze lezing met toelichting, hebben we dit met elkaar besproken.

Zoals elke morgen staat er ook nu weer een lekker ontbijt voor ons klaar. Warme havermout met heerlijk vers fruit. Hoe lekker kan het zijn. Opgemerkt moet worden dat voor de schrijvers van dit verslag, de verse ananas favoriet blijft. Voor een goede start van een werkdag is een stevig ontbijt een goed begin. Tegen achten stond de truck alweer voor ons klaar om ons naar de bouwplaats te brengen. Door de slechte hobbelige wegen altijd weer een hele stuiterrit. Gelukkig worden we ‘afgeleid’ door de prachtige natuur en vergezichten die we onderweg zien. En niet te vergeten de altijd weer enthousiaste kinderen die onderweg naar ons zwaaien en ons toejuichen.

Onze vergezichten onderweg

Op de bouwplaats aangekomen gaat iedereen naar zijn ‘eigen’ huisje om de werkzaamheden weer op te pakken. Zo wordt er door Jan, Wieke Wijntje, Gerrit V., Reinskje, Marco, Jaap, Gerry en Anita gewerkt aan de buitenwanden van het laatste huisjes. Nu deze wanden af zijn gemaakt, kunnen de daken  worden aangebracht. Ook is er verder gewerkt aan de binnenwanden van plywood door Alice en mij. De aftimmeringen werden vandaag door Marijke, Willie W en Conny opgepakt.

Vandaag is er door Willie S, Nancy, Jannie en ik doorgewerkt aan de latrines. Vanmorgen zijn de laatste twee vloertjes gestort en ‘s middags zijn de eerste twee latrines afgerond. Dat wil zeggen dat de frames zijn geplaatst, de beplatingen zijn aangebracht en dat het geheel Mano a Mano-blauw is geverfd.

Bij al onze werkzaamheden worden we ook royaal geholpen door de timmerlieden en de Dominicanen. Het is heel bijzonder om vanuit twee culturen aan zoiets moois samen te werken. Rond 12.00 uur wordt onze lunch aangevuld met warm eten, wat door de plaatselijke bevolking liefdevol voor ons is bereid. Dit vraagt veel voorbereiding voor hen omdat hun kookvoorziening heel primitief is.

De controleploeg bestond vandaag uit Betty en Andre. Zij lopen alle huisjes langs om te  controleren of alle werkzaamheden zijn uitgevoerd zoals deze waren bedoeld. Ook zorgen ze ervoor dat de huisjes bezemschoon zijn, opdat de nieuwe bewoners hun huisje kunnen betrekken.

De werkzaamheden verlopen voorspoedig en we liggen op schema om het gehele project op tijd af te ronden.

Groeten Gerrit vdS en Geke


Zondag 24 februari 2019

Een speciale dag. We hebben een jarige in ons midden. Alice is vandaag jarig en wij als Mano a Mano familie laten dat niet ongemerkt voorbij gaan. Bij het wakker worden wordt ze al gefeliciteerd door diverse dames. Bij de dagopening wordt ze toegezongen en natuurlijk is er een cadeautje. Vandaag lezen we een stukje van psalm 119. We krijgen de tip om deze psalm rustig te lezen en de tekst tot ons te nemen. Er staat heel veel in. Na de dagopening genieten we van een heerlijk ontbijtje. Een deel van de groep brengt een bezoek aan de oma van Nancy. Nancy haar oma woont dichtbij het APEN kamp. We gaan naar de kerk van dokter Ramona. Hier worden we hartelijk ontvangen. We luisteren naar de liederen die de gemeente zingen. Jammer, er is geen beamer. We kunnen dus niet meezingen. Tijdens de dienst vertelt Johannes iets over ons project en we zingen een 2 tal liederen. Raoul (de echtgenoot van Ramona) is voorganger en preekt over de tekst uit Jeremia 6 vers 16 en 17. Na de dienst staat er een lekkere maaltijd voor ons klaar. Wat gastvrij. Hierna vertrekken we weer richting ons plekje in de bergen. Daar aangekomen zijn we weer blij dat we “thuis” zijn. Sommige gaan even rusten, andere gaan naar de rivier en weer andere brengen een bezoek aan El Mango. In februari 2017 hebben we daar 8 huizen en latrines gebouwd. Het is leuk om even te kijken hoe het met de mensen daar gaat. We brachten o.a. een bezoekje aan de familie die in het verleden bijen had. Daar werden we opgeschrikt door het verhaal dat mevrouw in november 2018 is overleden. Dit was niet bij ons bekend en we waren hiervan onder de indruk. Bijzonder was dat meneer toch ons nogmaals bedankte voor het huis wat we voor zijn gezin hebben gebouwd. Na een wandeling van een dik half uur waren we weer terug in het centrum. De koffie stond klaar. Lekker. Om half 7 mochten we ons te goed doen aan de spaghetti en salade. Als verrassing voor Alice was er verjaardagstaart toe. Nu die verrassing is geslaagd. Ze vond het heel leuk. Hiermee sluiten we af. Groetjes van de hele groep. Willie en Conny


Verslag van zaterdag 23 februari 2019

Ons vrije weekend! Vanmorgen zijn we op de gewone tijd gestart met om 7.00 uur de ochtend opening. Deze ging over een goed gesprek met Mozes en al zijn vragen en tegenwerpingen. Toch begon hij aan zijn taak omdat God hem beloofde erbij te zijn. Ons vrije weekend zullen we doorbrengen in Santo Domingo. Omdat we de kleinzoons van Carmito en Carmen beloofd hadden dat ze mee mochten naar het strand, gingen de drie jongens en ook Carmito en Carmen met ons mee. Om het strand en logeer feestje compleet te maken gingen ook Yazmin, Aïda, Willy en de tolken mee. Na het ontbijt en het inpakken van de zwem- en andere spullen zaten we op de vrachtauto die ons tot El Ramon bracht. Daarna overstappen in de bus en op naar Santo Domingo. Daar aangekomen gingen we in groepjes op pad. Een aantal mensen ging het huis van Columbus bekijken, terwijl anderen aan de cappuccino gingen of startten bij Helados Bon voor het traditionele ijsje. Uiteraard werden de nodige souvenirs gekocht bij de Mercado. Helaas was Freddy niet aanwezig, maar toch hebben we zaken gedaan in zijn winkel. Dus thuisfront: het zakgeld is weer op. Na de lunch genoten we van een heerlijke luie middag aan het strand. Geweldig om te zien hoe Carmito en de rest van het gezin genoten hebben van deze middag. Ze hebben allemaal gezwommen en vooral de jongens waren niet uit het water te krijgen. Na dit zwemgebeuren volgde tot slot nog een diner aan het strand terwijl de zon onderging. Een prachtige dag! Na een lange busrit en een ijsje onderweg kwamen we weer in ons vertrouwde  APEN kamp en inmiddels is het bijna half elf. Nog even nagenieten of een baantje zwemmen en dan slapen. Dat zal best lukken na een dag van stad, zon en strand. Morgen gaan we naar de kerk van een goede bekende van ons: Dr. Ramona. Daarover morgen meer. Met groeten van ons allen uit een warm en lawaaierig Santo Domingo,

Gerry


Vrijdag 22 februari 2019

Zoals jullie van ons gewend zijn komen we ook vanochtend ruim op tijd uit de veren. We slapen allemaal prima na dat harde werken natuurlijk en dat is soms dan ook door alle kamergenoten te horen. De dagopening gaat vandaag over Nehemia. Hij was in dienst van een machtige koning maar toch had hij de moed om hiermee in gesprek te gaan. Nehemia kon aan de koning vertellen wat hem bezig hield; namelijk dat Jeruzalem nog altijd gedeeltelijk in puin lag. Nehemia gaat aan de slag en weet de mensen om hem heen te motiveren om samen met hem aan de slag te gaan. Toch weet Nehemia heel goed dat alleen de hulp van mensen niet voldoende is. De God van de hemel, Hij zal ons doen slagen (Nehemia 2:20). Vandaag ontbijten we met pap en vers fruit. Lekker voedzaam dus en dat is ook wel nodig als je aan de slag gaat. Hoe de bouwvakkers van Tacisar het altijd klaarspelen om te werken op een lege maag is voor een aantal van ons nog altijd een raadsel. We beginnen deze dag met veel samengevoegde groepen bij onze lunch plek. We bidden in het Spaans en Nederlands en zingen daarna gezamenlijk Alabare. Steeds meer Nederlanders krijgen de tekst onder de knie en  steeds meer Dominicanen tonen hun muzikaliteit. Het klinkt dus elke dag een beetje mooier. De vloer van huisje 5 gaat er in, huisje 4 wordt al in gebruik genomen en er worden vandaag weer 3 latrine vloertjes gestort. De wc pot komt natuurlijk waterpas op het cementen vloertje te staan. En ja dan is het behoorlijk lastig als de zwaartekracht ineens grip krijgt op de waterpas en deze dus een aantal meter naar beneden duikelt. Gelukkig is er een hulpvaardige bouwvakker in de buurt die de waterpas weer ‘opdiept’. De dames van het play-wood team hebben de slag ook weer lekker te pakken en ook het aftimmeren van andere huisjes vlot lekker.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is DSC03027.jpg
Voor dit leuke gezin maken we ook een nieuw huis

Team 4 maakt mooie vorderingen bij huisje 9 en ook bij huisje 8 gaan we vandaag aan de slag. Dit huisje ligt niet alleen op een heel mooie plek wat het uitzicht betreft, het wordt ook bewoond door prachtige mensen. Ons team wordt begroet door de bewoners die de hele dag een grote glimlach op hun gezicht hebben ook al zijn hun omstandigheden erg moeilijk. De sfeer is erg goed en gezellig competitief. Marco M, hier plaatselijk bekend als Marco Grande, maakt er een gelijk spel van; de Nederlanders zijn langer en de Dominicanen sterker. Laten we het daar dan maar bij laten. We nemen vandaag wat ATV tijd op en stoppen dus al om 15.00 uur met onze werkzaamheden. Vier dames lopen terug en doen onderweg inkopen bij de plaatselijke Spar. Nagellak staat boven aan hun boodschappenlijstje en zowaar deze is voorradig. Bij het centrum wordt nagepraat, gezwommen of lekker een kopje koffie gedronken voor het eten. Precies om 18.00 uur wordt gemeld dat het eten klaar staat. Er staat rijst met Sancocho op het menu. We laten het ons weer goed smaken. Na het eten deelt een ieder zijn / haar ervaring. We kunnen tevreden en dankbaar terug kijken op onze 1e werkweek. Wat zijn we lekker op geschoten, wat hebben we mooie contacten gemaakt en wat hebben we veel indrukken opgedaan. Allemaal redenen voor dankbaarheid. Morgen de start van ons weekend uitje. Groetjes namens iedereen, Willie


Donderdag 21 februari 2019

Vannacht hadden we een dikke bui regen. Hier was vanmorgen niet zoveel meer van te zien. In de ochtendopening werd gesproken over de genezing van een verlamde (Johannes 5 vers 1-19). Een heerlijk ontbijtje volgde. Hierna gingen we spoedig op pad richting de bouwplaats. Daar aangekomen ging een ieder naar zijn plekje. De dames van het playwoodteam hebben ook vandaag weer vakwerk afgeleverd. Janny, Nancy, Willie S. en Gerrit V. zijn gestart met het storten van latrine vloertjes. Inmiddels zijn er 3 vloertjes met wc pot gereed. De bouwers van Tasicar hebben de houten frames voor de latrinehuisjes al klaar. Deze worden volgende week op de vloertjes gezet. Hierna alleen de beplating er om heen en klaar zijn de latrines. Als laatste volgt dan nog een leuk blauw kleurtje. Maar dat is pas volgende week. Morgen gaat de latrine groep weer verder met het storten van vloertjes. In huis 1,2,3 en 4 zijn ramen geplaatst. Ook zijn er al huizen voorzien van deuren. In tegenstelling tot andere projecten krijgen nu alle slaapkamers een deur. Ook nieuw in dit project is dat de randjes rondom het huis breder zijn. Willie S. is vandaag naar de kapper geweest. Haar kapsel is nu voorzien van diverse vlechtjes. Staat leuk. Marco, Anita en Gerry zijn gestart met huis nummer 9. Dit huis ligt aan de andere kant van de rivier. Anita kreeg een lift. Iemand met een  brommer heeft haar even naar de overkant gebracht. Super. Wat een service. Reinskje is vandaag op bezoek geweest bij Augustina (project november 2019). Ze heeft foto’s afgeleverd die ze vanuit Nederland had meegekregen. Het gaat goed met Augustina. Jullie krijgen de hartelijke groeten. Reinskje kwam ook Orlanda tegen. Reinskje heeft  enkele huizen van november 2019 bezocht en tot haar verrassing zag ze in 1 van de huizen een foto van Jan P. Even nog een berichtje voor Herman en Pietje van der Werf. Elke dag maken we gebruik van jullie latrine (gebouwd in project ?). De latrine is nog in goede staat. Heeft een prachtige Mano a Mano kleur wc borstel.

Om 16.00 uur was er een kerkdienst in het dorp. Een speciale dienst want er

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_1655.jpg

werden volwassene en kinderen gedoopt. De kinderen hadden allemaal hun mooiste kleren aan. Zag er prachtig uit. Aan het einde van de middag kregen we bezoek van Mercedes en Daniel Rodriquez. Leuk als oude bekende een bezoekje brengen. De take 5 competitie start weer (doen we elke avond) dus ik stop er mee. Groetjes van de groep, Conny


Woensdag 20 februari 2019.

Gisteren hadden we een bewogen dag. Jan en Adry zijn naar Nederland vertrokken vanwege familie omstandigheden. Inmiddels weten we dat ze veilig thuis zijn aangekomen.

De wekker liep weer af om 6.00 uur. Plassen, wassen en op zoek naar het eerste kopje koffie. Heerlijk momentje van de dag. Het eerste kopje koffie. Onze ochtendopening ging over Johannes 3 vers 1-15. De Samaritaanse vrouw. Vragen om water. Hierna hadden we een Dominicaans ontbijt. Mangú een soort zuurkool maar dan anders) stevige kost en erg lekker. Zo rond half 9 gingen we richting de bouwplaats. Elke dag is het weer een leuk tochtje met de vrachtwagen. De juffen en de meesters van de school (waar we langs rijden) zijn niet blij met ons. De kinderen rennen namelijk uit het lokaal zodra de vrachtwagen met Nederlanders voorbij rijdt. Op de werkplaats aangekomen, wordt het werk verdeeld. Een aantal mensen gaat naar huis 1,2 en 3 om vloeren te storten. Het kwam erop neer dat 5 dames van de groep cement maakten en de kruiwagen vol schepten (het kan maar even duidelijk zijn). Huis 1 en 2 hebben nu een mooie vloer. De andere hebben timmerwerkzaamheden verricht in huis 3. Daar zijn o.a. de binnenwanden bevestigd. In huis 4 is ook hard gewerkt. We hebben een nieuw team en dit we noemen we het Playwoodteam (Geke en Alice). Ze zijn heel goed in het bevestigen van binnenwanden. Zelfs de afstand tussen de spijkerplaatsen wordt gemeten. We weten dat er mensen in onze achterban zijn die dit zeer op prijs stellen. We spreken onze talen heel goed. Als we aan een Dominicaanse bouwvakker  vragen:  “Can you take care of my puntje?” dan levert dit een geslepen potlood op. Nog iets om te melden. 1 van de heren wilde naar de latrine. Deze was bezet. Er zat een kip op het toilet. Anita heeft in haar eentje kinderwerk gedaan. Ze heeft een groepje vrouwen en meisjes macramé geleerd. Nancy voelt zich zo thuis. Ze heeft aan een dame in het dorp gevraagd om even haar haren te doen. Nancy liep na enige tijd rond met grote rollers. Het resultaat mocht gezien worden.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is DSCF1095.jpg
Nancy met rollers !!!!

Marco heeft zijn krachten uitgetest. Hij heeft bijna gewonnen met armdrukken. Hij werd een goeie tweede (van de twee). Ook vandaag hebben we ons weer keurig aan het thema gehouden. Een aantal dames hadden een goed gesprek met de toekomstige eigenaresse van huis 1. Janirka is 27 jaar. Heeft 3 kinderen: Jason, Willy en Jasmelie. Janirka haar man helpt met het bouwen van de huizen. Zijn eigenlijke werk is taxi chauffeur van een motor. Ze kijken er naar uit om in het nieuwe huis te gaan wonen. Jasmin en Aida hebben weer lekker gekookt. We kregen Sancocho (bonensoep met van alles wat er in gevallen is), rijst en salade. Ook kregen we nog een prutje (aubergine volgens Dominicaans recept). Heerlijk. We worden verwend.

Willie S. en Conny

Nagekomen bericht. Deelnemer GB te B scoort inmiddels beter. Beste stand ooit 16 punten.


Dinsdag 19 februari 2019

Een nieuwe dag met nieuwe kansen. Dus stappen we weer vroeg uit bed. We hebben een ochtend opening over Nee zeggen. Keuzes maken. Soms moet je even nadenken voordat je Ja zegt. Dit naar aanleiding van Daniel 1 vers 1 t/m 21. We hebben hier nog even over nagepraat en zijn toen gaan ontbijten. Hierna pakte iedereen de rugzak met dropjes, zonnebrand, pleisters, muggenspul en gevulde waterflesjes. Helemaal gereed konden we weer op weg naar de bouwplaats om verder te gaan aan de huizen. Onze dag zat weer vol met meten, zoeken naar het juiste plankje, zoeken naar de oplossing voor een technisch probleem en timmeren. Tussendoor wordt er gesproken met de toekomstige bewoners en dat levert soms mooie dingen op. In het huis voor mevrouw Isidra Baez helpt een meneer mee. Zijn naam is Kola. Kola vertelt dat hij vroeger als klein kind is opgevangen door Isidra toen zijn moeder was overleden. Nu helpt hij graag mee aan het nieuwe huis voor Isidra.  Kola woont ook in de buurt van het nieuwe huis. Het huis voor Isidra wordt gebouwd door Jan P., Wieke W., Willie S., Betty, Gerrit V. en Conny. Marco is de hele dag bezig geweest met afdeklatjes rond de ramen. Geke had het druk met zand zeven. Dit hebben we nodig voor het beton van de vloeren. Andre, Anita en Alice hebben de voor- en achtergevel van huis 5 getimmerd. Marijke en Willie deden de zijwanden en de hal. Van huis 5 is bijna het houtwerk klaar. Jaap heeft de kinderen van huis 7 vermaakt. Ze hebben samen gekleurd en iets met bellenblaas gedaan. In huis 4 en 5 heeft Marijke met moeders en kinderen armbandjes gemaakt. Om 15.45 uur ging er een groep van 7 personen wandelen. Ze genoten van een prachtige wandeling van de bouwplaats naar het centrum. Na een wandeling van bijna 2 uur klimmen en dalen, kwamen ze thuis. Precies op tijd want om 18.00 uur was het tijd voor de avondmaaltijd. Nu is het 19.30 uur. Er wordt gepuzzeld, gelachen, gelezen en gepraat. We kijken terug op een mooie dag.

Groetjes van de Mano a Mano groep


Maandag 18 februari 2019

Iedereen springt al voor dat de wekker gaat met plezier uit bed (6.00 uur). Ons goedemorgen gesprek ging vandaag over Samuel 3 vers 1 t/m 10. Samuel wordt geroepen door de Heer. Spreek Heer, u dienaar luistert. Naar aanleiding van dit verhaal delen enkele groepsleden een persoonlijke ervaring met ons. We worden al echte Dominicanen. Vandaag kregen we een Dominicaans ontbijt en wel Bakalauw (zoute vis met paprika en ui) met Yama en broodje cervelaat en kaas en natuurlijk veel fruit. Na het weekend gingen we uitgerust aan de slag. Er is hard gewerkt. Het houtwerk van huis

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is DSC03552.jpg

2,3 en 4 is klaar. 2 groepen zijn al gestart met de betimmering van een tweede huis. Tijdens de lunch kunnen we kiezen uit lekkere broodjes of rijst met kip en bonen. Er wordt ook gesproken over vasten. Dat laatste doen we dan wel mañana. Dat kan nog heel vaak herhaald worden. Groep 2 is vanmiddag gestart met het bouwen van huis nummer 6. Dit huis is bestemd voor mevrouw Isidra Baez. Zij is 78 jaar oud. Woont tot nu toe alleen boven in de bergen maar vanwege haar leeftijd is het beter om naar het dorp te verhuizen. Zij zou samen met haar zoon het nieuwe huis betrekken. Helaas is de zoon van 52 jaar afgelopen zondag overleden. Een triest bericht. Wij zijn blij dat mevrouw nu een plekje in de gemeenschap krijgt. Zij krijgt een kleiner woning. Nog even iets leuks om te melden. Vanmorgen was het druk op de plaatselijke A6 ter hoogte van knooppunt Arroyo Mingo. 20 weggebruikers met en zonder horens en al dan niet met een uier kregen een nieuw plekje om te grazen. Hiervoor moesten ze een stuk weg oversteken en wij reden er achter met de vrachtwagen. Toen we vanmiddag om half 5 thuis kwamen, hebben een aantal deelnemers nog gebruik gemaakt van de plaatselijke jacuzzi (een heerlijk bad in de rivier). Vanavond stond op het menu gele rijst, balletjes gehakt, salade, yucca frita en malodron (groen soort boontje). Heerlijk. We worden erg verwend.

Groetjes uit een zonnig Arroyo Mingo

Willie, Willie en Conny


Zondag 17 februari 2019.

Lieve mensen van ons thuisfront,

Wat hadden we een Topdag! Vanmorgen konden we uitslapen tot 7.30 uur. De meesten haalden dit niet en waren al vroeger present. De ochtend opening ging over psalm 27, over vertrouwen en verlangen. Na het ontbijt(zondagse havermoutpap, brood en fruit) werd de eetzaal ingericht tot kerkzaal. De kerkdienst zou om tien uur beginnen, maar naar goed Dominicaanse gebruik werd dit ruim half elf. Jaap en Marco hadden de dienst voorbereid, samen met de tolken Oné en Pedro. Daniel Ne, de directeur van onze partner organisatie preekte over liefde tot God en liefde tot de naaste n.a.v. het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Daarna werd dit verhaal  uitgebeeld door een aantal van de kleinkinderen van Carmito. Het kinderkoor van Marie Louïse zong traditie getrouw twee liedjes die ze lang geleden van ons geleerd hebben. Na de lunch vertrokken we op de  vrachtwagen naar Mamey Macho om een bergwandeling te ondernemen. Onderweg in de vrachtwagen werden we getrakteerd op een fikse regenbui, maar onder een dekzeil bleven we weliswaar niet echt droog, maar leverde wel hilarische momenten op. Onderweg stopten we even in Calimetes om te buurten bij de bewoners waarvoor we in 2016 huizen gebouwd hebben. Mooi om te zien wat de mensen van hun nieuwe huis gemaakt hebben. Toen we in In Mamey Macho aankwamen ontmoetten we oude bekenden zoals Fina die verbonden is aan de school en ook Maria, die we als jong meisje leerden kennen en nu een baby heeft.  Vanaf de school die we in 2011 gebouwd hebben, liepen we door de bergen naar Arroyo Mingo. Daar aangekomen werden we  getrakteerd op een lekkere kop koffie bij meneer Martirez met daarbij een koekje en een heerlijk verse  zoete sinaasappel. Weer “thuis” gekomen een frisse douche en heerlijk spaghetti gegeten. En nu een vrije avond met “een goed gesprek” , een spelletje en een kopje gember thee van Carmito. Morgen gaan we weer met frisse moed aan het werk, we hebben er zin in! Tot morgen en een groet van ons allemaal,

Gerry  

P.s. voor Jolanda: Met de Take5 competitie gaat het prima. Nou ja, prima? Een bekende van je heeft het gepresteerd om gisteravond 150 punten te scoren…..         

                         


Zaterdag, 16 februari 2019

Om 6 uur ging weer de wekker voor de nieuwe werkdag. Iedereen had er zin in want het was direct een drukte van belang in de damesslaapzaal. De koffie staat klaar als we in de eetzaal komen. De dames in de keuken staan al vroeg op om ons ontbijt in orde te maken. Dit is allemaal handwerk. Er staan geen luxe keukenmachines in deze keuken. Vandaag krijgen we heerlijke pancakes en er is volop fruit. De dagopening gaat over Nikodemus (Johannes 3 vers 1 t/m 23). Na de opening wordt er nog nagepraat. Mooi om te zien dat mensen hiermee aan de slag gaan. In het verleden kregen de kinderen in de Dominicaanse Republiek een dagdeel les. Om die reden werden het kinderwerk tijdens ons project goed bezocht. Kinderen waren vrij en middels het kinderwerk hielden we ze weg van de bouwplaats (om ongelukken te voorkomen).  Tegenwoordig gaan de kinderen hele dagen naar school. Kinderwerk is dus niet meer zo makkelijk in te plannen. Vandaag is het zaterdag en dus kunnen we alle kinderen uitnodigen. We hadden een leuk programma met het verhaal van Noach. Een van de kinderen kon het hele verhaal aan ons vertellen. Bijzonder. Er is druk gebouwd. Inmiddels is het houtwerk bij 3 huizen al bijna klaar. De

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is DSC03535.jpg

bewoners helpen flink mee en dat zorgt er voor dat alles voorspoedig gaat. Om 16.00 uur zijn we gestopt. Op de vrachtwagen weer naar ons tijdelijke huis. Jaap heeft nog even worteltjes, uien en kool gezaaid in de moestuin van het Centrum. Andere stapten direct onder een lekkere een frisse douche. 

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is DSC03542.jpg

Om 18.00 uur een heerlijke maaltijd met een Dominicaans stukje kip. Na de maaltijd vertelt de directeur van Servidores Mundiales, Daniel Ne, het e.e.a. over het werk in dit gebied. Het is nu 20.45 uur. Er worden spelletjes gedaan en men zit gezellig bij elkaar. Het wordt tijd voor de borrelnootjes. Een goede zondag toegewenst.

Conny


Vrijdag 15 februari 2019

Hier is hij dan; het dag verslag van jullie eigen ‘verslaggevers ter plaatse’. Iedereen was al vroeg uit de veren. Er zijn zelfs verhalen bekend van iemand die wakker werd, zich aankleedde en lekker buiten ging zitten. Daar keek hij op z’n horloge en kwam tot de ontdekking dat het 02.00 uur was. We schrijven het maar toe aan de jetlag… Om 07.30 is de dagopening. Ons thema is een goed gesprek. En dit thema vliegen we dan elke keer weer anders aan. De aanvliegroute van Gerry, om nog maar even in vlieg termen te blijven, is vanochtend; een onverwacht gesprek. We lezen met elkaar de geschiedenis van Filippus en de kamerling en denken dan na over de impact van wat we zeggen. Er zijn zoveel momenten waarop we kunnen vertellen over wat er in ons leeft. Filippus sprak niet over koetjes & kalfjes of het weer maar stelde een vraag die er toe doet; verstaat u / jij wat je leest? En wij? Na een broodje met gebakken ei pakken we de tassen in en vertrekken naar onze eindbestemming. Daar aangekomen zoekt iedereen zijn / haar bedje op en richten we ons plekje in. Daarna maken we een wandeling door de omgeving zodat we een aantal huizen kunnen bekijken die al eerder gebouwd zijn. Terug in het basiskamp genieten we van een lekkere lunch met brood (typisch Hollands) en een zakje chips (typisch Dominicaans). Na het eten vertrekken we naar de bouwplaats. De gezinnen waar we voor gaan werken worden voorgesteld en ook de bouwvakkers worden 1 voor 1 aan ons voorgesteld. Over en weer is het vaak een feest van herkenning! Prachtig! We gaan aan de slag in 4 ploegjes. Natuurlijk is er vanaf het begin een lekkere onderlinge competitie dus alle groepen gaan voortvarend aan het werk. Toch wel even weer wennen aan de temperaturen, maar net als anders worden we goed verzorgd met koffie en koek. Ook hebben we niet te klagen over belangstelling. Bewoners, hun brede familie en de hele buurt kijken gezellig op onze vingers. Ook scharrelen de (huis) dieren om onze voeten. Al snel is het 16.00 uur en is het tijd om te stoppen. Op de terugweg rijden we langs huisjes die in november gebouwd zijn. Er worden foto’s afgegeven aan de bewoners daar en die vinden dat prachtig. Als snel is het tijd om te gaan eten. Als toetje bespreken we onze belevenissen van deze 1e werkdag. De avond wordt verder gevuld met lekker kletsen of lezen. Groet van Willie S. onder eindredactie van Jan.


Donderdag 14 februari 2019

Beste lezers,

Vanmorgen ging bij diverse mensen de wekker wel heel vroeg af. Het had een reden. Vandaag zou de reis richting de Dominicaanse Republiek beginnen. Iedereen was op tijd op Schiphol. Het inchecken ging snel. Voor dat we door de douane gingen, hebben we met elkaar gebeden en God gevraagd om een zegen over deze reis. We kwamen na een voorspoedige reis in Madrid aan. Ondanks de korte tijd voor het overstappen, was er nog tijd voor een kopje koffie. Hierna volgde de vlucht richting Santo Domingo. Ook dat ging goed. Alle tassen waren meegekomen en dat is ook prettig. We kwamen aan het einde van de middag aan in Santo Domingo. Het was nog licht. De reis met de bus richting Campamento APEN duurde iets langer vanwege de drukte in de stad. In APEN stond de maaltijd al klaar. Het smaakte heerlijk. Het is nu 20.00 uur plaatselijke tijd. De bedden worden klaargemaakt. Iedereen gaat na deze lange dag vroeg naar bed. Vandaag een kort stukje. We hopen u de komende dagen meer te vertellen over onze belevenissen bij het bouwen van de huizen en latrines.

Met vriendelijke groet,

De Mano a Mano groep 2019