We proberen altijd direct naar onze aankomst jullie op de hoogte te stellen van onze belevenissen. Natuurlijk zijn we ook afhankelijk van de verbindingen !!

Beddenaktie

Om in alle huisjes ook een bed te kunnen plaatsen hebben we een oproep aan jullie gedaan om ons te helpen. Daar is massaal op gereageerd. Grote dankbaarheid bij ons dat jullie zo meeleven. Er is zoveel geld binnen gekomen dat we voor ieder huisje  TWEE bedden kunnen kopen. Daarnaast kunnen we nog stoelen, tafels en bestek aanschaffen. Zoals het nu staat kunnen we woensdagmorgen de spullen in de huisjes brengen.

Wat een Zegen.

——————————————————————————————————————————-

Woensdag 24 februari 2016

Onze laatste werkdag. Vannacht veel regen. Een prachtige opening Samen de toekomst in. Wat een mooie toekomst als we weten dat we bij God mogen thuiskomen. Daarna genieten van een lekker eitje met worstjes en fruit. Helaas, op het moment dat we wilden vertrekken naar onze werkplek barstten er weer een regenbui los. Even wachten, 3 kwartier later vertrokken we.

Op zo’n laatste werkdag gebeurt er nog van alles. Een groep van 6 personen vertrok naar La Hainera. Sommige personen wilden La Hainera bezoeken omdat ze hier enkele jaren geleden hadden gewerkt. Het was een mooi bezoek, veel bekende zijn bezocht waaronder Jesus (de man van het materialenhuisje – meneer heeft een handicap en zit in een rolstoel). Mooi om te zien nu geniet van zijn cementen vloer die wij 2 jaar geleden mochten aanleggen. Blijdschap bij de andere bewoners. Vonden het erg fijn dat er een bezoek vanuit Nederland kwam. Tevens kreeg de groep een verzoek mee om ook in La Hainera huizen te komen bouwen. Op de terugweg gingen we ook nog langs bij Roberto in Aroyo Mingo. Ook de jonge Roberto heeft een handicap. Het was een goed weer zien tussen Marco en Roberto. De andere groepsleden gingen naar Calimete.

De truck stopte bij huisje 1. Enkele dames stapten uit en gingen hier aan de slag. Geen bouwactiviteit vandaag maar zonnepitten zaaien. Gezellig een bloemetje voor in de tuin bij de nieuwe huisjes. Ook trof men er mensen met wonden aan. Marijke, Mieke en Andrea konden hun vak uitoefenen. Mooi als je op die manier ook iets voor een ander kan doen. Bij alle huizen is vandaag de bouw afgerond. De laatste plintjes zijn geplaatst. Ook zijn er diverse Mano a Mano bordjes geplaatst op huizen en sponsornaambordjes op de latrines. Er staat nu een speciale Nova Lynn latrine boven op een berg. Wat hebben we nog meer gedaan vandaag? Alle huizen zijn opgesierd met een Spaanstalige kalender en een stoffen hartje met de tekst: Eres una perla en la mano de Dios (je bent een parel in Gods hand). Ook is er nog een tasje met spulletjes gebracht. In dit tasje zat een fles shampoo, tandpasta en zeeppompje. Leuk om te krijgen. Nog veel mooier was het andere cadeau namelijk een bijbel voor volwassenen en een bijbel voor kinderen. Beide bijbels zijn overhandigd met een uitleg. Een nieuw huis krijgen is mooi maar een kind van God zijn/worden is nog veel mooier.

Inmiddels was het 15.00 uur. Tijd voor de overdracht. De kinderen zongen het volkslied. De vlag in top. Ook wij zongen het Wilhelmus. Er waren diverse toespraken van bewoners. Hard verwarmend. Ook de directeur van Servidores Mundiales gaf in zijn speech aan dat een huis krijgen heel mooi is. Maar de boodschap van God doorgeven is nog mooier. En daar mogen we allemaal aan meewerken. Tot slot nam één van de bewoners nog even de gelegenheid te baat om 5 ramen voor de kerk aan te vragen. Prachtig. Toen kwam het moment van afscheid en dat doe je niet snel. Maar ook hieraan komt een einde. Dus allemaal in de truck. De truck stond al klaar en toen kwam er een andere vrachtwagen de berg op. Een vrachtwagen vol met 18 bedden. En ook volgde er een auto vol met stoelen en keukengerei. Dit kon gebeuren door alle gulle gevers in de groep maar zeker ook door al de mooie giften vanuit Nederland voor deze beddenactie. Onze dank hiervoor. Dit klinkt te simpel .. er zijn geen woorden voor… maar voor sommige dingen zijn gewoon geen woorden alleen maar Gracias a Dios. Op het moment dat wij vertrokken werd alles uitgeladen en uitgedeeld. Later kregen we een verslag van Franklin (één van onze vertalers). De mensen waren blij en ontzettend verrast. Mensen konden van blijdschap zich niet uiten. Mensen huilden. Eigenlijk kunnen we geen woorden vinden om dit duidelijk te maken. Kunt u het zich voorstellen…. Slapen met 5 mensen op 1 matras in een lekkend huis… en nu beschikken over 2 matrassen in een nieuw huis. Dit doet heel veel met mensen en met ons vooral na het horen van het verhaal van Franklin over de reactie van mensen hierop. Hij gaf aan het einde van zijn verhaal door dat we met elkaar grote dingen hebben gedaan. Dat dit belangrijk is maar het is nog veel belangrijker om de mensen over God te vertellen. Na onze maaltijd hebben we met elkaar het project geëvalueerd. We zaten samen in een kring boven op het dak van ons gebouw. Onder de sterrenhemel. Prachtig. We hebben met elkaar gedeeld wat dit hele project met onszelf heeft gedaan. Samen hebben we gebeden, gezongen en de zegen doorgegeven. En toen kwam er weer een regenbui dus snel naar binnen. Prachtig om nu te weten dat er 9 gezinnen nu droog liggen te slapen. Het is nu 21.00 uur. Spoedig gaat een ieder naar bed. Morgen vertrekken we met de truck vanuit het centrum. Bij Juan Aqua stappen we over op de bus richting het vliegveld. Om daar in het vliegtuig richting New York te stappen. Tot morgen. We proberen in New York ons laatste bericht te schrijven.

Om in stijl blijven ook voor jullie een dikke knuffel… Gerry en Conny


Dinsdag 23 februari 2016

Na de opening en het ontbijt weer vertrokken naar het werk. Het was zelfs wat fris achter op de truck! Maar het werd al gauw veel warmer. Twee cementploegen zijn verder gegaan met de cementranden om de huisjes. Of zeg maar gerust huizen voor Dominicaanse begrippen! De cementranden zijn vandaag helemaal afgemaakt. De timmerploeg is verder gegaan met de afwerklatten rond de ramen en de deuren. Deze krijgen morgen de finishing touch. De ramen en deuren zijn allemaal geplaatst en de hendeltjes allemaal bevestigd door de ramenploeg. Tijdens het werk genoten van elf biggetjes van een paar dagen oud. Ook vandaag werkten de bewoners weer mee, ook met elkaars huisjes. Dat blijft mooi om te zien. Vanmorgen was er weer kinderwerk in de school. Connie en Gé hebben vandaag afscheid genomen van de kinderen met het verhaal dat Jezus de kinderen zegent. Hier was een kleurplaat bij en ze hebben kraaltjes geregen. Uiteraard ook weer uit volle borst liedjes gezongen. Hier gaat het vooral om hard zingen en niet persé mooi J

Aan het einde van de dag was het feest! We hebben samen met de mensen uit het dorp gegeten. Verschillende lokale vrouwen zijn de hele dag bezig geweest om eten voor ons en de dorpsbewoners te koken op kuilen met een vuurtje erin. Ook het varken gedoneerd door Aquila werd heerlijk bereid. Het was een feestelijk samenzijn tussen de Nederlanders en de Dominicanen. Er werd ook zeer fanatiek domino gespeeld, heel wat van onze groep wisten toch te winnen! De Dominicanen speelden onderling om een blik voedsel.

Hasta lluego!

Esther


Maandag, 22 februari 2016.

Deze dag, een werkdag en daarom stonden we weer vroeg naast ons bed. We hadden heel veel zin om de laatste werkzaamheden te gaan doen. Na de dagopening en de lunch, vertrokken we naar Los Calimete. Een prachtige rit, waar we iedere dag van genieten. De zon scheen vanmorgen al vroeg. De oranje bloesem aan de bomen is een prachtig gezicht tussen de vele kleuren groen. Bij ieder huis moet er nog een rand beton komen. De afwerking , houten planken langs de deuren en ramen en kijken of alle werkzaamheden gedaan zijn. Hillie, Esther en Mieke zijn met twee mannen van Tacisar bezig om alle ramen en deuren te plaatsen. Aan het einde van de werkdag moeten deze, in twee huizen nog geplaatst worden. Bij huis één en twee zijn de randen met beton klaar gekomen, hier aan werkten mee Reinskje. Marijke en Hannie en de mannen van Tacisar. De timmerwerkzaamheden aan de huizen vorderen. Onder leiding van de mannen van Tacisar gingen Martin, Adry, Wieke en ik, meten, zagen en timmeren. Voordat we aan de slag gingen, hebben we met elkaar (we stonden in een grote kring) een zegen gevraagd over deze werkdag. Gé las Johannes 15 : 9-17: Gedenkt het woord dat Ik tot U gesproken hebt….onze gast Karin de Bruin las dit gedeelte in het Spaans voor, daarna bad Martin met ons en gingen we aan het werk.

Vanmorgen was er Vrouwenmorgen onder leiding van Karin de Bruin, een tolk heeft zij niet nodig. De vrouwen waren er al vroeg…..verschillende van hen werden op de bromfiets gebracht. Voor dat Karin er was, werd er met elkaar gezongen. De morgen werd geopend met bijbel lezen en gebed. Daarna ging men aan de slag. Er waren 35 vrouwen en 4 mannen gekomen. Het werd een gezellige morgen. Eén van de vrouwen vond het papier zo mooi, dat zij het leuke papier zo wilde ophangen in haar huis. Toen wij naar onze lunchplek liepen, kwamen wij de vrouwen tegen met een stralend gezicht en een dichtgeplakte enveloppe in hun hand, dus wij konden het resultaat niet zien. ‘s Middags was er om twee uur kinderwerk in de school. Langzaam druppelden de kinderen naar binnen. Karin was dit keer de tolk en heeft het Bijbelverhaal verteld over “De vijf broden en de twee vissen”. De kinderen maakten een vis en kregen een broodje. Natuurlijk werd er ook met hen gezongen.

Het was een warme dag en aan het einde van de werkdag reden we moe maar voldaan terug. Daar konden we een verfrissende douche nemen en de kooksters hadden een heerlijke maaltijd voor ons klaar gemaakt. Witte rijst met daar over heen bonen, groenten, salade…..we konden uit acht “gerechten” kiezen. In de avond is de keus om die zelf in te vullen. We kijken terug om een zegenrijke dag.

 

Een hartelijke groet van de groep.                                         JANNIE.

 

P.S. Zaterdag hebben we voor Waarder drie haarnetjes gekocht in Sante Domingo.

P.S. De spreuk, die we vandaag lazen was:

Door mijn tranen kijk ik naar de wereld. Misschien zie ik dan dingen, die ik zonder tranen niet kan zien.


Zondag 21 februari.

We mochten een uurtje langer slapen.

Voor ons, eerst de dag opening deze was vandaag :Psalm 118:24 Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt, laten wij juichen en verheugen.

Na het ontbijt in de bus op weg naar de kerkdienst in de kerk van Daniël en Mercedes .De preek ging over :Bidden –Aktie ondernemen –Afmaken. Dit n.a.v. Nehemia 1:1-4. De liederen werden met veel enthousiasme gebracht met muzikale begeleiding.

Wij werden toegesproken en zongen een paar liederen met de groep.

Johannes vertelde, dat zijn eerste preek die hij hoorde in de Dom .Rep. ook over Nehemia ging.

Na de dienst was er frisdrank voor ons , we namen afscheid en na de lunch op weg naar ons “thuis”.

Onderweg stapte Karin de Bruin bij ons in de bus. Zij is op dit moment ook in de DR. Voor velen is zij een bekende van de World Servants projecten. Zij zal morgen een vrouwen workshop houden met 3 d kaarten voor de Dominicaanse vrouwen. Aan gekomen bij het centrum werden de tassen weer uitgepakt en de rest van de middag werd besteed aan lezen bij de rivier of in de rivier. Wandelen door de bergen of naar een ander dorp. Sommigen deden een slaapje.

De maaltijd stond klaar om 1800 uur, hierna gaf Karin wat voorbeelden over het vrouwenwerk van morgen .Er zijn leuke voorbeelden gemaakt. Karin heeft verteld over haar ervaringen en projecten in Bani, waar zij al jaren vrijwilligerswerk doet. Nu zitten de meesten nog met elkaar te praten of te lezen of een spel te doen.

Vanavond toen we de dag doorspraken waren sommigen van ons onder de indruk van de doopdienst van 20 volwassenen in het zwembad van ons weekend verblijf Apen. De dienst vond plaats rondom het bad.

Groet voor allen thuis van Marijke


Zaterdag 20 februari 2016

Hola amigos, vrienden van Mano a Mano, familie,

Deze dag begint in het kamp Apen. Wel vroeg omdat het een vrij lange reis is naar het strand, waar we naar toe zullen deze morgen. We beginnen de dag met de tekst: Waar twee of drie in Mijn naam bijeen zijn, daar ben ik in hun midden. Een woord van Jezus. Hoe het ook met onze kerken zal gaan, er zullen altijd mensen blijven samenkomen in Jezus naam, en dat is dan eigenlijk al een kerk.

Het is inderdaad een lange reis naar het strand, we vertrekken om kwart over acht en om een uur of elf zitten we aan de koffie op het strand van Juan Dolio .Maar het was de moeite waard, de lange busrit, want het is een heerlijke plek, waar we nu zijn. Binnen de kortste tijd is iedereen in de rustige zee. Zwemmen, wandelen, lezen, lekker zonnen, iedereen vermaakt zich. Na het zwemmen kunnen we ons afspoelen met de tuinslang van de mensen die dit stukje strand beheren. Hier aan het strand krijgen we ook de lunch die door hen is verzorgd ; heerlijke vis uit dezelfde zee.

Dan gaan we terug naar Santa Domingo. Hier hebben we twee en een half uur de tijd om iets van de oude stad te zien en souvenirs te kopen of andere benodigdheden. Eén voorbeeld : Wij vinden allemaal de haarnetjes(mutsjes) die we veel vrouwen hier in de bergen zien dragen zo leuk en iemand heeft ze in de grote supermarkt La Sirena gevonden en een aantal gekocht voor de dames uit Waarder!

Na een gezellige en lekkere maaltijd aan al weer het strand, maar nu in Santa Domingo met veel meer lawaai om ons heen, rijden we naar Apen. Hier worden de vrouwen van slaapzaal 2 verwelkomd door drie kakkerlakken, die vakkundig worden verwijderd door Hannie. Zal die wel lekker slapen vannacht? Wij hopen het maar.

Nu zitten een aantal van ons nog gezellig te praten met een glaasje (water).Morgen gaan we samenkomen in Jezus naam. Si Dios quere (D.V.)We hebben al weer een fijne dag gehad.


Vrijdag 19 februari 2016

Terwijl wij mogen genieten van een vrij weekend, maken de bouwvakkers in het weekend 9 tafels van resthout voor de gezinnen van de nieuwe huizen. Wij begonnen deze dag met het verhaal van de 5 broden en de 2vissen. In de opening werd stil gestaan bij het feit dat ook wij mogen geven van wat wij te bieden hebben. Ook al is dat klein, zoals de broden en de vissen voor de menigte die Jezus volgde. Met Gods zegen wordt het meer. Zelfs meer dan genoeg voor velen. Na het ontbijt gingen de meeste deelnemers aan het werk, terwijl Hans naar de plaatselijke kapper ging. De brommertaxi die hem erheen zou brengen was kappot, dus de kapper kwam naar hem toe. De service ging zover dat hij op het terras van Carmito geknipt en geschoren werd, een soort kapper aan huis dus. Na de lunch gingen we richting Haina om de kinderen van Compassion te bezoeken. Veel deelnemers van de groep hebben een sponsorkind bij deze organisatie. Het is altijd mooi de gelegenheid te hebben om je sponsorkind te ontmoeten, maar ook hier in die huizen zien we armoede en nood. Wat zouden we hier graag iets aan doen! Na de bezoekjes gingen we naar “Mechi Gourmet” het eetcafe van Mercedes Rodriguez, waar we genoten van een heerlijke maaltijd. Hierna probeerden we een weg te vinden naar het APENkamp, maar dat viel niet mee in de vrijdagavond drukte. Er is niet veel te merken van enige verkeersregels. Het is meer iets van: wie het eerst is en/of het hardst toetert heeft voorrang. Maar we zijn er toch aangekomen en er zijn zelfs een aantal helden aan het zwemmen. Volgens dominicaanse begrippen is het koud op dit moment, zo’n 25 graden, brrrrrr. Tot morgen, groeten van ons allen, Gerry


Donderdag 18 februari 2016

Om 6.00 uur liep Janny haar wekker af en het regende. Sommige dames hadden verwacht dat er een dienstmededeling zou komen. Attentie, attentie blijf lekker liggen, het regent, we kunnen dus niet werken. Helaas , geen dienstmededeling en dus gewoon op tijd uit bed. Rond 7 uur was het al droog. Alleen onder de bomen drupten het nog wat na. De ochtendopening ging over Mozes (Exodus 17 vers 8 tm 16) Je hebt elkaar nodig om te geloven. Na het ontbijt gingen we spoedig onderweg naar Calimete. Onderweg even een tussenstop. Er zat een steen in de band van onze vrachtwagen. Onze technische Jaap en de chauffeur knoeide net zolang totdat de steen was verwijderd. En er kwam een flinke steen te voorschijn. Hierna onze weg vervolgd. Het was nog even spannend op de modderweg naar omhoog. Zou de vrachtwagen het halen. Ook dat lukte. Iedereen vertrok naar zijn eigen werkplek en al spoedig werd er weer gemeten, gezaagd, getimmerd. De latrine ploeg plaatste weer een latrinehuisje en dit huisje werd door de verfploeg in de kleur blauw geverfd. Het wordt al routine. We hebben een nieuwe ploeg opgericht en wel een ploeg van 2 vrouw sterk. Esther en Hilly weten inmiddels hoe ze hang en sluitwerk van lamellen in elkaar moeten schroeven. Tevens verwijderen ze verpakkingsmateriaal. En tussen de bedrijven door hebben ze ook nog lol met de kinderen rondom de huisjes. Huisje 1 en 2 hebben inmiddels deuren en ramen. Op de terugweg zagen we dat de aanstaande bewoonster van huisje 2 al druk was met het schoonmaken van haar nieuwe huis. Het verhuisbericht volgt nog. Huisje 7 en 8 zijn klaar wat betr. het timmerwerk. Morgen gaan de bouwvakkers starten met vloeren storten. Mogelijk moet er nog een plintje hier en daar worden geplaatst maar dat mag geen naam hebben. Huisje 9 – volgens chef Martin gaat alles volgens plan. Ook daar nog een paar planken en plinten en dan is het houtwerk klaar. Rond 16.00 uur ging een groepje van 4 personen wandelend richting de rivier. Een prachtige wandeling van circa 40 minuten. Een aanrader dus volgende week wordt deze wandeling ook door andere groepsleden gemaakt. Op het laatste stuk van onze terugreis hoorden we een knal en gesis. Lekke band. Maar geen paniek. We hadden genoeg banden onder de auto om gewoon door te rijden. Om 17.00 uur zaten we aan de koffie. Even later kregen we bezoek van Daniel en Mercedes Rodriquez. Gezellig. We lezen uit jullie berichten dat het in NL koud is. Hier dus niet. Alleen het water uit de douche.

Groetjes Gerry en Conny


Woensdag 17 februari 2016      (We zijn weer in de lucht)

Hieperdepiep hoera, onze Claudia is jarig en daar maken we een onvergetelijke dag van. De hanen begonnen al vroeg met hun begroeting. Het weer werkte mee, het was droog. De zaal was versierd met slingers en Claudia haar stoel had diverse ballonen. We zongen haar toe en we gaven haar ook een cadeautje.

Hierna volgende onze dagopening over Exodus 3 over Mozes. Samen werken. Een thema om de hele dag mee bezig te zijn. Er was weer een heerlijk ontbijtje met een eitje, worstjes, bruin brood en fruit. Voor de liefhebbers was er ook nog cornflakes. Spoedig na het ontbijt gingen we met de vrachtwagen naar onze huizen.

Al eerder hebben we doorgegeven dat we bij de huizen starten met een gebed. Inmiddels wordt er dagelijks gebeden in Nederlands, Engels en Spaans. Er wordt ook gezongen. Men staat in een kring, bewoners, kinderen, buren, bouwvakkers en mano a mano bouwers. Er wordt gebeden voor allerlei zaken die men naar voren brengt. Een prachtig moment, een goed begin van de werkdag. De meeste mano a mano-ers gingen vandaag werken aan huis 7, 8 of 9. Andrea en Wieke gingen latrines bouwen en Claudia trok er met Mieke op uit om latrines te verven. Alle latrines moesten nog geverfd worden dus de dames zouden van de ene naar de andere latrine moeten wandelen. Maar hoe ze het voor elkaar kregen, weet ik niet maar er is niet gewandeld. De dames hadden steeds een lift. Onze Janny heeft veel zaagwerk t.b.v. de latrines verricht. Het regent niet meer maar de regen heeft er wel voor gezorgd dat het op sommige werkplaatsen erg blubberig is. Volgens Reinskje en Adri werken ze tot hun knieën in de blubber. Martin geeft aan dat hij van al die blubber aan zijn schoenen moe wordt. Marijke, Janny en Hillie zijn vanmiddag naar de school gegaan. Ze hebben samen met onze vertaler Franklin het verhaal van Noach verteld. Er waren circa 30 kinderen. Het was een fijne middag. Marijke heeft kleurplaten van een school uit Nederland opgehangen in het klaslokaal. De Dominicaanse kinderen vonden de kleurplaten met Hollandse plaatjes erg leuk. Marco, Jaap en Esther werkten vanmiddag maar met zijn drieën aan huisje 7 omdat Hillie naar het kinderwerk was gegaan. Samen met enkele Dominicanen hebben ze veel werk verzet. Soms zijn mensen moediger dan ze zelf weten. Onze Hanny heeft ontdekt dat ze geen hoogte vrees heeft. Ze klom zomaar op de ladder richting de nok van huis 9. De achterzijde van huis 8 wordt gebouwd door Gerry en Johannes. De achterzijde is bijna klaar. De voorzijde van huis 8 wordt gemaakt door Hans, Gé en Conny. De voorzijde is iets lastiger omdat hierin ook de veranda valt. Dit is wat extra werk maar ik weet zeker dat morgen aan het einde van de dag de voorkant ook klaar is. In huis 8 gaat een vader met 3 zonen wonen. Vader en 1 zoon werken mee. Iedereen ging vandaag weer moe maar voldaan naar huis. Na een heerlijke maaltijd met spaghetti (verrassing voor Claudia) was er ook nog taart. Een heerlijke blauwe mano a mano taart met 1 kaarsje. Het is nu 20.30 uur. Vandaag is er gewassen. De was is droog. De eetzaal ligt vol met schone handdoeken, sokken, T-shirts enzovoort. Iedereen is op zoek naar zijn/haar schone kleding. Op dit moment is het helder weer. Hopelijk kunnen we dus dit bericht snel versturen. Niet alleen jullie zijn nieuwsgierig naar onze berichten. Ook wij kijken uit naar jullie berichtjes.

Groetjes van de hele groep, Conny


Dinsdag 16 februari 2016  (Later vanwege het weer)

Na een nacht met regen, snurkgeluiden, hoesten en wat gewandeld op de slaapzaal kwam een ieder weer op tijd uit bed. Onze ochtendopening ging over psalm 62 Samen spreken over geloofszaken. Hierna volgde een stevig ontbijtje. We kregen de tip om een extra droog shirt mee te nemen en als volgzame typjes namen we allemaal een extra shirt mee. Hoewel er hier geen buienradar is, konden we wel zien dat we het vandaag niet droog zouden houden. We hebben diverse buien gehad. De mensen hier zijn erg blij met al de regen. Ze hebben veel water nodig zodat de gewassen kunnen gaan groeien, bloeien en vrucht dragen. Vorig jaar was er een misoogst vanwege de droogte. Hopelijk valt er nu voldoende water. We zien dat de koffie struiken al knoppen hebben. Als het regent dan komt het met bakken naar beneden. Dit veroorzaakt een lekkere kledderboel. Het is een kunst om al glibberend en glijdend boven op de berg te komen en ook weer af te dalen. We zien er dan ook niet meer zo fris uit. Vooral de rode aarde – grond kleurt leuk op onze kleding en geeft een extra plateauzool onder onze schoenen. Tussen de buien door is er flink gebouwd. Huis 7, 8 en 9 schieten uit de grond. Diverse houten wanden zijn al klaar. Soms wordt er tijdens het schuilen gewoon doorgezaagd. Een groep heeft niet echt een waterdichte schuilplaats. Een plastic zeiltje aan een boom. Het zeiltje heeft enkele gaten. Geen probleem, Marijke zet gewoon de paraplu er onder. Wij denken in oplossingen. We waren ontroerd toen een toekomstige bewoner het volgende aan ons vertelde. Bij de laatste orkaan moest hij samen met zijn hele gezin incl. baby snel vluchten naar een hoger gelegen gebied. Hij zei dat schuilen nu niet meer nodig is en dat iedereen bij hem mag schuilen in het nieuwe huis. Prachtig om te horen als je voor de zoveelste keer onder een plastic zeiltje staat te schuilen. De latrinegroep heeft hard gewerkt. Inmiddels zijn er totaal 5 latrines gereed. Nog niet helemaal klaar want verven lukte vandaag niet. Als het morgen droog is, wordt dit alsnog gedaan door een verfploeg. In huisje 8 komt een vader met 3 jongens te wonen. Vader en zoons werken hard mee. De jongste weet hoe hij met een waterpas moet werken en doet dit prima. Een andere zoon neemt veel zaagwerk uit handen. Huis 9. Ook hier is extra hulp en wel van de bewoners van huis 5. Prachtig al die samenwerking. Inmiddels regent het weer. Wij zitten droog, hebben een heerlijk douche genomen (koud) en zijn weer lekker warm door een heerlijke Dominicaanse maaltijd. Groetjes Marijke en Conny

PS… door alle regen en bewolking wordt het steeds lastigere om onze berichtjes naar jullie te sturen. We doen ons best. Excuses voor het ongemak.

Ps 2… er wordt gevraagd om het rekeningnummer van Mano a Mano … Graag geven we het nogmaals aan u door: Triodos bank NL04 TRIO 0391 0793 28 ovv bedden actie


Maandag 15 februari 2016

Uitgerust en vol zin en goede moed mochten wij allen rond de klok van zeven aan de dag beginnen. Zoals gebruikelijk eerst het dagelijkse bezinningsmoment. En na een voortreffelijk stevig ontbijt waren wij geestelijk en lichamelijk toegerust om aan de werkdag (werkweek) te beginnen. Schrijvers van dit dagverhaal werkten voor de laatste dag aan huisnummer 6. Toen wij aankwamen bleken de vaste krachten van Tacisar, de Dominicaanse aannemer, het laatste timmerwerk al gedaan te hebben en hadden de toekomstige bewoners en hun buren al een begin gemaakt met het zeven van het toch wel echt grove zand voor het beton. Maar voordat wij aan het werk gingen werd iedereen bij elkaar geroepen om een zegen voor deze dag en het werk te vragen. Doordat er geen tolk bij was moest er een oplossing komen voor het gebed in het Spaans. Op het juiste moment kwam Aquila (vader en opa van 22 kinderen en zeker zovele kleinkinderen) aanlopen en hij voegde zich in onze kring. Jaap sprak het gebed om hulp en kracht uit en loofde en prees God voor zijn ondersteuning tot nog toe in het Nederlands waarna Aquila in het Spaans dankte voor de dag en bad voor het te verrichten werk. En toen was het werken.

In het gehele huis, kamer enz. en 3 slaapkamers moest een stevig laag beton komen. Huisje 6 ligt op een prachtige hoge plek in de bergen met aan alle kanten een voortreffelijk uitzicht. Wij maken ons wel zorgen als er b.v. een orkaan komt. Dan krijgt dit huisje wel de volle laag. Daarom hebben wij wat extra beton gemaakt om het geheel goed te verzwaren. Het benodigde zand moest zo’n 20 meter naar boven worden verplaatst. Dat ging met emmers, kruiwagen en zelfs kleine kinderen met 5 liter blikken. Een lust om te zien ondanks dat wij geen voorstander zijn van kinderarbeid. Dit jochie werd echter niet gedwongen maar zag iedereen hard werken en wilde ook zelf een bijdrage leveren. Een beer van een vent (2 meter) kwam met 2 zakken cement uit de diepte naar boven. Oeps….wat is hij sterk. Voor beton heb je naast zand en cement natuurlijk ook water nodig. Dat was een taak voor de vrouwen. Heel gedisciplineerd werden grote emmers op de hoofden gedragen en werden honderden liters water alweer uit de diepte (zeker 100 meter ver en wel 40 meter klimmen) naar boven gebracht. Het resultaat was een flink oppervlak aan zand (12 kruiwagens) beton en water. Dat werd 3 keer herhaald. Het zand werd eerst verdeeld en daarna het cement er over verdeeld waarna de bouwvakker van Tacisar (Redin Manuel) het geheel door elkaar hutselde. Daarna mocht er water toegevoegd worden. Een prima klusje voor Martin, die echter moeite had om de juiste afstand te bepalen waardoor Adry een koude douche kreeg. (ze vond het wel fijn). En toen was het scheppen en kruien en voor de lunch waren de 3 slaapkamers voorzien van het beton en kon het worden ‘gevlinderd’. Een bijzonder werkje voor deskundige Camillo. Op een bouwplaats gebeuren bijzondere dingen: een kindje pakt een hamer maar schat het gewicht niet helemaal goed in. Gevolg: de hamer op zijn hoofdje. Geen bloed maar wel veel gehuil. Reinskje wist als doktersassistente was ze moest doen en zijn hoofdje werd 5 minuten met ijswater gekoeld. Daarna deed ze er ook nog een kus op en gaf ze een dikke knuffel en de pijn was vergeten.

Dat ledigheid ook hier des duivels oorkussen is werd bewaarheid door een wat oudere vrouw die een van de opgroeiende jongens verschrikkelijk te lijf ging met een emmer en een drinkbeker. Zij kon er niet tegen dat hij te weinig werkte. Zij sloeg hem en de jongen vluchtte. Hij kreeg even een lesje want later op de middag was hij er weer bij en hielp hij mee. Wij vonden het wel zielig en zouden deze maatregel zeker niet toepassen.

De werkzaamheden moest een keer gestaakt worden omdat er een flinke bui over ons heen kwam. Wij hadden zelf nauwelijks enige vertraging omdat de bouwvakkers binnen druk bezig waren om de vloer te egaliseren en wij toch moesten wachten.

Naast ons huisje hebben wij ook de bijbehorende latrine van het benodigde beton voorzien. Deze zal door de latrineploeg worden afgebouwd. Inmiddels dus 6 huisjes nagenoeg klaar en morgen zullen wij beginnen met de laatste 3 huisjes. Het lijkt dat wij ruim binnen de tijd zijn maar net zo als bij onze bouwwerken in Nederland vraagt de ‘afbouw’ ook de nodige tijd. In geen enkele huisje zitten nog deuren en ramen.

Een leuke dag en voldaan stapten wij na een flesje cola te hebben gekocht of gekregen op de truck om naar ons onderkomen te gaan.

Met hartelijke groeten namens de gehele groep,

Adry, Reinskje en Martin.

 

Zondag 14 februari 2016

Weer uitslapen, wat een luxe. Lekker geslapen in het APEN kamp. De een vond het heet vannacht terwijl een ander het koud had gehad. We zaten allemaal op tijd aan de ontbijttafel. Eerst kregen we een dagopening over psalm 8. Na het ontbijt kwam de bus voor om naar de kerk van Javier de la Cruz te gaan. De kerk in de wijk Bayona. We zijn nieuwsgierig want we gaan de nieuwe kerk bezoeken. Twintig jaar geleden heeft een jongeren groep uit Bolsward in deze wijk voor het eerst een schooltje gebouwd. Nu staat er een grote school met meer dan 500 kinderen, een kliniek, een tandartspraktijk, waterfabriekje, fysiotherapie, bakkerij enz. Zoals één van de deelnemers opmerkte: “Het is begonnen met een stukje land kopen en een schooltje bouwen door een stel Hollanders en moet je nu kijken”.

In de nieuwe kerk waar we van harte welkom werden geheten werd van “harte” gezongen en gespeeld. Als groep hebben we drie liederen gezongen welke van een ander ritme en geluidsniveau zijn !!! Met elkaar God loven en prijzen vanuit verschillende culturen is een bijzonder gebeuren.

Daarna hebben we onderweg de lunch gebruikt bij Provocon (Pollo con Wasakaka) waarna we weer terug gereden zijn naar de bergen. Wat we ook nog even moeten vermelden is dat Sint Valentino bij ons op bezoek is geweest. Op ons ontbijt bord lagen voor iedereen een stel sokken met daaraan een hartje. Zoals al eerder vermeld hebben we als thema dit project “Samen”. Een stel sokken heeft alles met SAMEN te maken. Bedankt voor de leuke attentie J en M.

Morgen gaan we weer aan de slag. Verder met de huizen, latrines en we beginnen morgenvroeg op de school met het kinderwerk. De verwachting is dat er ongeveer 50 kinderen gaan komen. Morgen zullen jullie het weten.

Dios te Bendiga

Conny en Johannes


Zaterdag 13 februari 2016

We mochten uitslapen maar de hanen dachten er anders over. Dus toch op gewone tijd wakker. Maar toch wel lekker in de relax stand. Een opening over Marta en Maria. Hierna volgde wat Marta en Maria ervaringen. Mooi om met elkaar te delen. Ook onze Maria’s (Aida en Yasmin) in de keuken hadden hard gewerkt. Een uitgebreid ontbijt stond al weer klaar. Pap, pancake en fruit. Wat wil je nog meer op zaterdagochtend. Vanmorgen hadden we geen programma. Sommige gingen wandelen, de kapper werd bezocht, er werd gewassen, geluierd bij de rivier enz. Om half 11 koffie met een koekje. Om 12 uur samen lunchen en om 13.00 uur allemaal in de vrachtwagen. We gingen naar het zee aquarium in Santo Domingo. Een leuke attractie, we hadden met elkaar een gezellige middag. Hierna vertrok de bus richting Javier en Rosario de la Cruz. Zij hadden ons uitgenodigd voor een heerlijk diner. Rosario had allerlei lekkere gerechten klaar gemaakt. Dit lieten we ons goed smaken. Dochter Carol en haar man waren ook aanwezig. Carol wordt binnenkort (circa 2 weken) moeder van een zoontje. Na het kopje koffie vertrokken naar het APEN kamp. Het is nu 21.30 uur. We zitten in de eetzaal en het regent flink. Sommige liggen in het zwembad. Groeten uit Santo Domingo. Conny


Vrijdag 12 februari 2016

Beste lezers,

Vanochtend hebben we gesproken over “Samen in de naam van Jezus”. Met de truck zijn we aan het werk gegaan. Zittend op de kerkbank, reservewiel, staand voorop of in de cabine. Tijdens de rit is er gepraat en gelachen over zagen, een trap en allerlei andere onderwerpen. Verder kunnen we op de truck van het uitzicht genieten, kijken naar de fruitbomen of over en weer zwaaien naar de Dominicanen en “hola” roepen. Bij de huizen waar we aan het werk zijn, zijn we begonnen met gebed en zingen met de bewoners, buren en Dominicaanse bouwvakkers. De huizen zijn vandaag goed gevorderd, de daken zitten erop. Hier en daar moet nog wat gespijkerd worden en dan kunnen de vloeren gelegd. Er zijn ook verschillende vloertjes van latrines gelegd. En er is een latrinehokje getimmerd. Bij het vijfde huis hebben we gewerkt met Marco, Marijke, Wieke, Hanny, Andrea, Mieke en ik (Hillie) en met de bouwvakkers; Franklin en Toloto en de nieuwe bewoner Adonis en Dominicaan Joël. Adonis een Joël hadden er veel plezier in om te helpen. Aan een paar Spaanse woorden en gebaren hebben ze meestal genoeg en de tolk Pedro kwam ons te hulp als het nodig was. Ze hebben veel gezaagd en getimmerd. Het is leuk om te zien hoe Dominicanen handig zijn in oplossingen bedenken met materiaal wat voor handen is. Zo hebben ze van een jerrycan een bakje gemaakt met een touwtje om hun middel waar ze de clavo’s (spijkers) in doen. Dat is toch een stuk handiger dan spijkers in je zak hebben. Een werkbank is ook niet nodig voor het zagen. Je kunt een plank op het muurtje van de veranda leggen, tegen een schuine helling, over je knie of op de trap. Verschillende Dominicanen waren druk met het zand naar boven te brengen in kruiwagens en emmers. Zelfs een klein jongetje van en paar jaar droeg een emmer met een klein schepje zand erin naar boven. We zijn verder bezig geweest met zand zeven want er zaten grote stenen in. De kinderen hebben aan het eind van de middag kleurplaten gekleurd en opgeplakt op een gekleurd velletje. De bouwvakkers krijgen ’s ochtends eten bij de bouwplaats, dit was vanochtend spaghetti en yucca. Ze zijn gewend om ’s middags rijst met bonen en saus en een stukje vlees te eten. De bewoners die in het nieuwe huis komen zijn; Olga (25 jaar), Adonis (33 jaar), Alexis (9), Adriany (5), Adrian (5), Andriso (2) en Adrian. De twee oudste kinderen gaan in Los Calimete naar school. Dat is 5 minuten lopen. De kinderen kunnen vanaf 5 jaar naar school. Ze hebben een schooluniform. Er is veel werk verzet deze week. Nu is het weekend en we gaan morgen naar Sante Domingo. Hartelijke groeten, Hillie

Beste lezers, graag willen we nog het volgende met jullie delen. Er zijn al bijna 6 huizen gereed. Binnenkort kunde mensen in hun nieuwe huis met 3 slaapkamers. In de loop van deze bouwperiode wordt duidelijk dat deze mensen in de huidige situatie slechts beschikken over 1 matras voor het hele gezin. Het is ons plan om voor deze 9 gezinnen voldoende bedden te kopen zodat ouders en kinderen weer apart kunnen slapen. Inmiddels zijn er een paar beden vanuit de groep gefinancierd. 1 bed kost plm. 175 euro. Voor wie mee wil helpen met deze beddenactie geven we graag ons nieuwe bankrekeningnummer door. Triodosbank NL04 TRIO 0391 0793 28 o.v.v. beddenactie.


Donderdag, 11 februari 2016

18.00 uur..het is nat, het regent flink! Vandaag ging de vrachtwagen weer om 8 uur richting Calimete. Iedereen gezellig met blauwe mano a mano shirtjes aan. Boven de auto hing een geur van factor 0 tot 50. Want met al die zon moet je blijven smeren. Inmiddels zijn we allemaal met een nieuw huis gestart. De eerste huizen zijn nog niet helemaal klaar. Maar omdat ramen en deuren nog niet zijn afgeleverd, starten we alvast met de volgende serie van 3 huizen. Er wordt weer flink gemeten, gezaagd en getimmerd. Meetlinten zijn zoek, potloden niet te vinden, hamers worden weggekaapt en waar is nu weer die waterpas gebleven. Dat is ongeveer de conversatie onderling. En dit gebeurd in het Nederlands en Spaans. Een gezellige boel en ondertussen wordt er hard gewerkt. Volgens de bouwvakkers werken we veels te hard.

Vandaag kwam ook dokter Ramona naar Calimete. Dokter Ramona bezoekt iedere maand de omgeving van Ramon. Op die manier hebben de mensen in dit gebied een klein beetje medische zorg. De spreekuren worden vanuit Nederland gesponsord door de stichting Ramona Fonds. Omdat de Mano a Mano groep aan het werk is in Calimete, komt dokter Ramona naar Calimete. De school van Calimete is voor 1 dag omgebouwd tot een kliniekje. Er is een ruimte voor het spreekuur, er is een wachtruimte en apotheek en er is ook een lokaal omgebouwd tot een ruimte voor de tandarts. Vandaag zijn er 80 mensen (volwassenen en kinderen) op het spreekuur verschenen. Diverse vitaminen kuren, pijnstillers, antibiotica, hoestsiroopjes zijn verstrekt. Hopelijk knapt iedereen hierdoor spoedig op. De mensen die de tandarts hebben bezocht, zagen we ook weggaan. Niet iedereen keek erg blij maar ook voor hen hopen we dat de kiespijn snel over is. Ter informatie: men moet een bedrag van 50 peso’s betalen om het spreekuur te bezoeken. Esther, Reinskje, Marijke en Gé hebben vandaag meegeholpen. Meehelpen is o.a. bloeddruk meten, kinderen wegen en medicijnen verstrekken.

Rond 12.00 uur vanmiddag was het tijd voor de lunch. Omdat de school redelijk centraal ligt tussen huis nummer 4, 5 en 6 hebben we onze boterham in de school gegeten. Tijdens de lunch begon het te regenen. Dan wordt het een lekkere benden op straat. De weg veranderd in een vieze modderpoel. Na de regenbui zijn we weer aan het werk gegaan. Maar al snel werd duidelijk dat het niet bij 1 bui zou blijven. Dreigende wolken trokken voorbij vanuit Santo Domingo. Rond 16.00 uur begon het weer te regenen en werd het niet meer droog. De vrachtwagen ging enkele groepsleden ophalen en kwam vast te zitten in de modder. Met vereende krachten kregen we hem weer op de weg. Op een bepaald moment was de hele groep compleet en zaten we met z’n alle onder een zeil in de vrachtwagen. Lekker knus, hobbel de bobbel richting ons tijdelijke huis. Daar stond de koffie klaar en konden we onder een heerlijke koude douche. Na een heerlijke maaltijd vertelde dokter Ramona meer over haar werk en over de plannen. Meer over dokter Ramona is te lezen op www.ramonafonds.nl. In het gebied El Ramon zijn health promotors actief. Dit initiatief is ooit gefinancierd vanuit Nederland. Morgen komen er 30 health promotors bij één uit 13 comminidades. Zij krijgen bijscholing in o.a. mondhygiëne en preventie. Het is nu 20.10 uur. Dokter Ramona rijdt weer terug naar Santo Domingo en gelukkig voor haar en voor ons….het is weer droog.

Conny

Woensdag 10 februari 2016

De dag begint met zingen en een bijbel gedeelte uit   1Corinthe 12 over de gemeente van Jezus die wordt vergeleken met een lichaam. We hebben elkaar nodig, de hand kan niet zeggen tegen de voet: ik heb jou niet nodig, om het met een kinderliedje te zeggen.

5 minuten na het ontbijt horen we op de truck te zitten om naar het werk te gaan. Twee groepen gaan al beginnen aan hun tweede huis, de derde groep gaat vandaag de vloer storten van hun eerste. Er moet een hele grote bult zand door een soort spiraal (zo’n ding waar wij een matras op leggen)worden gegooid. Zo zeven we de steentjes eruit. Dan kan er beton mee worden gemaakt en dat wordt in kruiwagens in het huis gereden en daar heel mooi glad gestreken. Je zegt het in één regel, maar je bent er bijna een dag mee zoet én warm!

Ondertussen hebben we met kinderen gespeeld en kraaltjes geregen, met ouderen gepraat en een armbandje gevlochten met een parel erin, samen met de hele groep op een mooie plek de lunch gegeten, kortom een mooie dag. Die werkdag eindigde met de rit op de truck naar het Centrum.

Na een heerlijke maaltijd vertelde van elk groepje iemand iets over hun belevenissen van deze dag. Jannie besloot met ons de maaltijd met een stukje uit Efeze, waarin staat dat we alleen maar samen met alle heiligen kunnen beseffen hoe hoog en diep,hoe lang en breed de liefde van God is. Om weer met een kinderliedje te eindigen: Zo hoog,je kunt er niet overheen, zo diep, je kunt er niet onderdoor, zo wijd , je kunt er niet omheen, zo wonderlijk groot.

Dan worden we nog verrast met een korte toespraak van onze vertaler, Pedro. Hij vertelt ons over zijn jarenlange ervaring met het werken met de Hollandse groepen o.l.v. Johannes Holwerda (Je moet hem deze naam horen uitspreken met zijn accent!)Uiteindelijk komt zijn verhaal neer op een promotiepraatje om zijn T-shirts kwijt te raken. Deze heeft hij laten maken, het logo van Mano a Mano staat er voorop en Calimete 2016 er achterop. Hij wil ze ook graag allemaal verkopen, wat overigens ook aardig lukt. Zo schiet hij er tenminste niet bij in.

Het was een goede dag!



Dinsdag 9 februari 2016

(opnieuw vannacht geen verbinding. Excuus voor het ongemak !!!. We weten dat jullie er ’s morgens op zitten te wachten)

Beste lezers,

Vandaag met de dagopening hebben we gelezen over Henoch en we hebben gesproken over de vraag; Wandelen met God, hoe doe je dat? En over het eten; Ik kan elke dag lekker en gezond eten! J Vandaag zijn we weer naar de werkplek gereden. Aangekomen hebben we eerst weer gebeden en gezongen. Bijzonder om zo te beginnen J Daarna hebben we verder gebouwd aan de 3 huizen. De binnenmuren zijn dichtgetimmerd met hardboard. Dit moest afgetekend en gezaagd en daarna met klein spijkertjes vast getimmerd. Het was in mijn voordeel om dunne vingers te hebben want dat paste precies onder de spijkerkop. Zodat ik niet op mijn vingers hoefde te slaan. J Verder werd er veel beton geschept en met kruiwagens naar de huizen gebracht. Dit was lastig op een schuine helling en een zand/stenen pad vol kuilen een bulten. Bij een stoere Dominicaan is het dan ook gebeurd dat de kruiwagen met cement omkieperde J en voor de tweede keer weer J J Daarna ging het gelukkig goed. De vloeren van deze 3 huizen liggen er in met behulp van de Dominicanen en er is begonnen met de latrines. In de eerste twee huizen komen de volgende gezinnen; In het eerste huis komen Ejoz (40 jaar) en Juana (38 jaar) Rosario te wonen met 4 zoons; Claudio (17), Lois Alfredo (16), Juan Maunuël (3) en Fernando (12) te wonen. In het tweede huis komen Tanta (36) en Francisco (37) Rosario (familie van de bewoners van het eerste huis) met de kinderen Pamela (13), José Lois (10), Claribel (9), Mileidi, (2) en Cristina (5 maanden) De kinderen gaan in El Ramon naar school. Dat is ongeveer een half uur lopen. De basisschoolkinderen gaan naar school vanaf 8.00 uur-12.15 uur en ze krijgen daarna een warme maaltijd op school. De oudere kinderen gaan naar school vanaf 13.00 uur – 16.30 uur. De school heeft 5 klassen. ’s Ochtends gaan er ongeveer 100 kinderen naar school en ’s middags gaan er ongeveer 120 kinderen naar school. Ze krijgen Engels op school en dat is te merken aan de kinderen; ze spreken een beetje Engels. Ook vinden ze heet leuk om Spaanse woorden met ons te oefenen J Ook al zijn we druk met werkklussen, tussendoor is er ook oog voor de bewoners. J De pluimveehouder uit de buurt heeft rondleidingen gegeven over zijn bedrijf; Er waren allemaal kleine kippenhokjes en hanenhokjes en kuikentjes waarover hij vol trots vertelde. En daarnaast liepen er ook nog veel kippen los op het erf. Het suikerriet wat ze net geoogst hadden schilde hij voor ons en liet het ons proeven. De buurtkinderen hebben een kleurplaat gekleurd met een huizenbouwtekening erop. Dit kleurden ze zittend op cementzakken en het kon niet uitblijven …. De pot met kleurpotloden kieperde om en viel achter de cementzakken ….. Maar nadat we wat cementzakken opzij hadden geschoven konden we ze er weer tussenuit vissen. De kinderen kleurden op de kleurplaten de bouwvakkers als deelnemers van de groep en benoemden de namen. Dus met die blauwe broek is … en met die rode handschoenen is … Vandaag hebben we logees gekregen; Een Nederlander, een Spaanse en een Dominicaan. Ze willen met Johannes en Franklin (tolk) onderzoeken of ze een watercursus hier kunnen opzetten zoals dat ook in Haïtie gebeurd is. Juan Aqua, Pastor en leider waterproject in de Dominicaanse republiek, is vanavond langs geweest om te vertellen wat ze als kerk willen betekenen voor de omgeving. Er zijn veel kinderen die door hun grootouders opgevoed worden terwijl hun vader bv weggegaan is. En dit gebeurd steeds vaker. Ze willen een programma voor echtparen opzetten in de dorpen. Ze willen hun visie veranderen zodat ze hun leven gaan veranderen. En vanavond …… misschien pak ik wel de regenwormen …..En verder, het kost moeite om de berichten te sturen en te ontvangen, dus het kan even wat langer duren, maar we zijn blij met de berichten uit het gastenboek!

hartelijke groeten, Hillie


Maandag 8 februari 2016

(We zijn wat laat. Hadden geen verbinding afgelopen nacht !)

Beste lezers.

De eerste drie huizen zijn vandaag aardig ver afgemaakt . Sommigen zeggen zelfs dat we bijna klaar zijn….. (Dat is niet helemaal waar.)

De werkdag bij de eerste twee huizen is gezamenlijk begonnen met de bewoners, mannen van het bouwbedrijf en wij, de deelnemers. Er is een gebed uitgesproken en een lied gezongen. Mooi om zo te beginnen! Daarna aan het werk. Bij huis twee, waar Claudia, Jannie, Esther, Martin en WiekeW aan werken, zijn de Dominicaanse werkers begonnen met het aanbrengen van de dakspanten. Voor ons was er nog een klusje overgebleven van zaterdag. De doorlopende planken rondom boven de ramen en deuren. Daarna de achterwand verder afmaken naar boven toe tot in de dakpunt. Een beetje puzzelen want dat is een driehoek dus schuin afzagen onder de juiste hoek. En de punt is uiteindelijk tegen de vier meter hoog. Een hele uitdaging om de planken goed te kunnen plaatsen en vast te timmeren. De trappen en ladders zijn ‘real-dominican-made’ en een beetje wiebelig of net te kort. Maar met wat klauteren is het goed gelukt en is de achterwand helemaal winddicht. In de tussentijd zijn de golfplaten op het dak gemonteerd door de dominicaanse werkers en is het dak dicht. De wanden in het voorportaal zijn ook klaar. Blijft over voor morgen de dakpunt aan de voorkant. Huis één is ongeveer even ver. Huis drie is naast het timmerwerk ook druk bezig geweest met het egaliseren en op juiste hoogte brengen van de vloer. Vele kruiwagens met zand/grond zijn er verplaatst. Dat is nodig om straks de vloer te kunnen storten. In alle huizen moeten de shutters (aluminium luiken) nog gemonteerd worden. En voor de volledigheid moet natuurlijk gemeld worden dat huisje drie ook al een latrine heeft gemaakt en in gebruik genomen! Kortom, we zijn heerlijk aan het werk en het vordert gestaag. Morgen weer een update.

Namens de groep, Wieke Wijntje K.

PS:De dominicaanse weercode is blanco. Geen wind, geen regen, geen wolken en wel een heerlijk temperatuurtje. Hahaha


Zondag 7 februari 2016

Het thema van deze zondag was : Samen met iemand aan je zijde . Gerry opent met Psalm 16 met de nadruk op vers 8. Aan het einde van de maaltijd zingen we het lied : Samen van Elly en Rikkert Zuiderveld. Dit lied gaat over een huis bouwen van steen en God bouwt ook Zijn huis, waarvan wij de stenen mogen zijn. Samen zijn wij het huis van de Heer. In het centrum waar wij verblijven werd de kerkdienst gehouden. Daniel was de voorganger en Martin, Marco en Gé verzorgden de liturgie.

Daniels preek ging over Ezechiël 37  :1-14. Zijn verkondiging was niet alleen huizen bouwen maar het belangrijkste was : Je persoonlijke relatie met God , leef je als christen en laat je dat zien aan de mensen om je heen. Vooral nu we hier in de Dom. Rep. zijn is dit onze taak om iets uit te stralen, wat ons beweegt om hier te zijn.

Na de lunch vertrokken we per truck naar Media Cara, waar we vorig jaar waterleiding hebben aangelegd. Het regende even heel hard, maar gelukkig had de chauffeur een geweldig groot zeil, waar we op een paar “gaatjes “ na droog bleven. De duck tape van Conny was een uitkomst hiervoor!!!

Een warm welkom , de bevolking was erg blij en verrast ons weer te zien. Ze brachten dit ook onder woorden en vertelden wat een verandering en verbetering het water hen gebracht had. Alle eer brachten zij aan God. We hebben rondgewandeld en met verschillende mensen gesproken.

Hierna gingen we op de truck huiswaarts.

Na het eten hebben we de dag door gesproken , we waren onder de indruk van de boodschap van de preek. Het mooie was, dat we er vandaag direct mee aan de slag konden gaan. Op het moment is iedereen nog aan het napraten over de dag. Veel indrukken en situaties hebben  we vandaag opgedaan.

Marijke en Jannie


Zaterdag 6 februari

Beste lezers

We zijn het allemaal roerend eens: we hadden een geweldige dag! Al vroeg deden de plaatselijke hanen een poging om ons wakker te krijgen, maar omdat het pas 10 voor 5 was, lukte dat niet helemaal bij iedereen. Gelukkig maar want we hoefden er pas om 6.30 u uit. Na ochtend opening en ontbijt weer op de vrachtauto met kerkbanken op weg naar de werkplek. We gingen weer met de zelfde groepen aan het werk aan de zelfde huizen als gisteren. We hebben inmiddels de slag te pakken. Zelfs zo goed dat er al heel wat houten muren staan. Van éen van de huizen is men al bezig het dak geraamte in elkaar te zetten. Diverse bewoners werken zelf mee. Tijdens de werkzaamheden worden we erg verwend door de a.s. bewoners: koffie, yucca, sinaasappels en grapefruit. Maandag gaan we dus vol goede moed verder! Na de 3 kwartier durende terugreis waren we vanmiddag lekker vroeg thuis. Het is per slot van rekening zaterdag/weekend. Er staat te weinig water in de rivier, dus daar kon niet gebadderd worden, maar de douche gaf voldoende waterdruk dus iedereen kon fris aan tafel. Na de maaltijd (rijst, bonensaus en salade) heeft Daniel Né, de nieuwe directeur van World Servants in de DomRep, iets verteld over zichzelf en zijn werk en op dit moment is het rustig in ons dag/avond verblijf. Morgen volgt er weer een verslagje, tot dan. Groet van ons allen, Gerry


Vrijdag 5 februari 2016

Ook al waren we laat naar bed gegaan, toch stond iedereen weer vroeg op. Sommige personen startte hun dag op met een duik in het zwembad. Het was wel heel erg fris. Na het ontbijt en de dagopening vervolgde we onze reis naar de eindbestemming. Eerst met de bus naar de woning van Juan Aqua. Halverwege nog even de bank leeggehaald met al onze pasjes. Bij Juan Aqua aangekomen stapten we over op de vrachtwagens met kerkbanken. En die zaten voor geen meter volgens MC te R. Rond 12.00 uur kwamen we aan in ons tijdelijke Thuis (voor 3 weken). Bedden verdeeld, eten, omkleden en toen even op bezoek bij de mensen waar we in november 2015 huizen hebben gebouwd. Trots toonden ze ons hun huizen. Hierna stapten we allemaal in de vrachtwagen en gingen we richting Los Calimete. De plaats waar wij de 9 huizen en latrines gaan bouwen. In Los Calimete hebben we rond gekeken en zijn toen aan de slag gegaan. We zijn gestart met 3 huizen. Graag vertellen we jullie iets meer over de bewoners van deze huizen. We hebben kennis gemaakt en weten nu dat in huis 1 gaan wonen: Juana Rosario Reyes. Een alleenstaande moeder met 4 kinderen. Op dit moment woont het gezin bij haar ouders en straks heeft het gezin een eigen thuis. In huis 2 gaan wonen Francisco Rosario en Santa Linares Paulo met hun 5 kinderen. In de oude situatie sliepen ze in 1 ruimte en niet iedereen had een eigen bed. Wat zal het straks heerlijk zijn als ze een huis hebben met 3 slaapkamers. In huis 3 gaan wonen Toni Linares en Cleany de los Santos met hun 2 jongens van 2 en 4 jaar. Op dit moment woont het gezin bij de moeder van Toni. Toni en zijn vrouw helpen mee met het bouwen van het huis. Er is al hard gewerkt. Alle nieuwe mee gebrachte zagen zijn uitgeprobeerd. Iedereen incl. de bouwvakkers is het er over eens dat het prima zagen zijn. Dus de Bouwmarkt en de Gamma leveren goed materiaal. Om 17.00 uur zijn we gestopt. Morgen gaan we weer gezellig verder en nu genieten we van een gezellig samen zijn. Groetjes Gerry en Conny


Donderdag 4 februari 2016

Hallo allemaal, hier is ons eerste berichtje. We hopen er de komende tijd nog veel te versturen. Op een reisdag is er niet zoveel te vertellen. Dus is het een kort verhaal. Om 11 uur stond de hele Mano a Mano groep present op Schiphol. Alle tassen werden gecontroleerd. Iedereen had 23 kg of net iets meer in zijn tas. Alles mocht mee. Na een heerlijk bakje koffie gingen we op ons gemak richting de gate. Daar bleek dat er op ons gewacht werd. We hadden wel erg rustig koffie gedronken. Nu na een voorspoedige vlucht zitten we in New York en genieten weer van een kopje koffie. Met iedereen gaat het goed en we kijken uit naar het vervolg van onze reis. Rond 19.00 uur plaatselijke tijd (in NL is het nu 24.00 uur) stappen we in het vliegtuig richting Santo Domingo. Nog een paar uurtjes vliegen voor de boeg. Een paar uurtjes later. We zijn geland in Santo Domingo. En natuurlijk wil je dan snel het vliegtuig uit. Helaas dat lukte niet. Er was een sleutel kwijt. Na 20 minuten wachten konden we het vliegtuig verlaten. Een groot voordeel was dat alle tassen al op ons stonden te wachten toen we door de douane waren. Nu zijn we op het kampement APEN. Iedereen zoekt zijn bed op om lekker te gaan slapen. Hartelijke groet, de Mano a Mano groep februari 2016.

Ps Martin is rustig en leest